Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1924

Seite: 124
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1924/0134
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
124

Νικολάου Γ. Παππαδάκι

ΑΕ 1921

και ώς Όπουντία βεβαιωμένη είναι τοΰ πάντεσσι (15) ή κατάληξις (IX1 276 Κε-
φαλλάνεσσι, χρημάτεσσι), αλλά κυρίως Αίολικόν λείψανον καΐ Δελφικόν μεν τό
ημισος 7, άλλα καΐ παντοδαπόν σχεδόν, ώς γνωστόν (πρβ?ι,. Βυοίί § 61,6)· γνησίως Λο-
κρικός όντως είναι (καΐ έν ταΐς λεπτομερείαις συμπίπτων) ό περ· την γραφήν τοΰ
δασέος σάλος (εις τά άνωτ. σ. 120 έ. πρόσθες έΦάγομαι μεν 9 —ίσως και κατά τά έψέλ-
πομαι και έφηγοϋμαι και έφαιροϋμαι, ώς δηλ. και τό Ιιαρέσται IX1 334,33 (πρβλ. όμως
και ίιάγεν ΟΊανθείας 333 παρά τό όπάγον τον δρκον 334,13)—, άλλα τουναντίον Κέκα-
τόν 8, "Εμισον 17 1' ιδία λείπει τό αντί σϋ1 γνωστόν ώς Λοκρικόν στ (5 έπινεμέσϋΌ,
12 έ. δαμενόσϋΌν, κατασκαπτέσ&ο, 17 ϋπαπροσ&ίδιον, ένώ και δελφ. πρόστα, 19 άλλα-
ζέαϋΌ), λείπει ή λοκρικη σύνταξις κατά + γεν. (εϊδομεν, κατ τό δίκαιον 5 κλπ.)· δχι δε
φάρω, αλλά έν-διαφέρω βλέπομεν 10 (και Ψερρέτο 12, προφανώς έπι της τέως μόνον έξ
Ήλιδος γνωστής σημ. φευγέτω ή κατ' Άργείους τρείτω), λείπει τέλος και ή έ'τι υστέρα
κατάληξις τοϋ γ' πληθ. εύκτ. -οιν (ή γνωστή έκ Φύσκου IX1 350, 7-9 παραμένοιν,
ποιέειν), άφοϋ κομίζοιεν 6α, κερδαίνοιεν β' 1. Οΰτω δέ πάντα τά «Λοκρικά» ταϋτα φαι-
νόμενα πρέπει ϊσως νά θεωρώνται ύστερογενή ·—πλην βεβ. τοΰ και Ηλείου ΑΡ. — Αξιό-
λογος άντιθέτο^ς ό νεόπλαστος τύπος τοϋ γ' έν. τοΰ άορ. δόξξ-αι 7 παρά τά γνωστά Ήλεΐα
κατιαραύοειε και άδεαλτώίιαιε, βεβαίως ό αρχαιότατος πιστούμενος (πρβλ. Βπι°ιηβηη
— ΈΙιαίΓΐο·1 § 381 σημ. 2 τέλ.) καΐ τό 7 άναΓκάξω ώς τό γνήσιον Λοκρικόν, ενώ ύστερογενές
τό -κκάξω της έπιγρ. Λοκρίδων κορών 17 —Τοΰ δαμευόσ&ον 12 ή σύμπτωσις προς τό
Ήλεΐον τιμόστον μειοΰται έκ τής γενικότητος, άφοϋ δηλ. και Αττικά τά -όσϋ'ων, ώς γνω-
στόν 2· χαλ ή γραφή αξιόμαχος, έπιΨοίκος 9, τός κοίλος μόρος 18 άντί τών άντεκτεταμέ-
νων τους έπιψοίκονς, Αοκρονς τους Ύποκναμιδίους κλπ. τής IX1 334,4.32.20 κ. ά. προ-
φανώς σώζει τ|ήν άρχαιοτέραν προφοράν έτι και πιθανώς δικαιώνει άνάγνωσιν Δωρικού
Π. (τώς μόρως χλπ., ώς και τώ άρχω Β' 4 καΐ εστω πολλαχοΰ), βραδύτερον κωφωθέντος
εις ον, Λοκροϋς κλπ.

Πρωτοφανή, έφ' δσον γνωρίζομεν, ένταΰΟα είναι τά άγχιστΈδαν 5, μεΐστον
9. πρείγα 10 και άλλάξω 19· και τό μεν πρώτον—αντί τοΰ -ίνδαν, τοΰ παραδεδομέ-
νου (ώς σολωνείου π. ΤΊσυχ. καΐ Πο?^υδ.) και όμαλωτέρου κατά τα άριατίνδαν (τό και
λοκρικόν IX1 335,12.16, και ενταύθα στ. 8) καΐ πλουτίνδαν (και λοκρικόν, έν τή έπιγρ.
τών εις "Ιλιον κορών) — είναι προφανώς σχηματισμός άναλογικός κατ' άλλα εις -ήδην
(και -ηδόν ονοματικά) «αίτιατικοφανή», π. χ. ιδία (ϋπο)βλήδην, (έξονομα)κλήδην,
τμήδην :{ — Τό δέ μεΐστον 9 είναι αύτοδήλως έκ τών συμφραζομένων ύπερΟετικόν τοϋ
(και Λοκρικοΰ ήδη γνωστοΰ IX1 333,14) μείων και σημαίνει μή μείον ή (ώς Ήρακλ. πίν.
I 125), μη έλασσον η 200, τουλάχιστον 200 ( = άν μή τις μεγάλη πολεμική άνάγκη

έκ τής επωνυμίας τών αίτωλικών π. Λι6ίω ΕΓοαηιιηι
οοηδίΐϊυιη θά υπέθετε τις έτυμολογικώς:=α;το πόλεως ονγ-
καλούμενοι· άλλ' ίδέ κατ. σελ. 136 έ.

1 Ότι και γενικώτερος ό σάλος, ένδεικνύων ήδη σαφώς
άτονίαν τής προφοράς τοϋ δασέος, ίδέ Χατζιδάκιν Άκαδ.
Άναγν.' Α 547 έ.

2 Τουναντίον τό (πρωτοδιαλεκτικόν—άφοϋ και δελφι-
κόν κ. ά.) -ντω τοϋ διαδόντω 18 άξιοσημείωτον, ώς άπο-
δεικνύον ύστέραν ή εις τό μέσον τήν έπείσοδον τοϋ τελ.
-ν (αντιθέτως πρός τό νεοφωκικόν -ντω- Ββοΐΐίβΐ II σ. 137).

3 Εις τά κατειλεγμένα υπό ΚίίΙιηβΓ - ΒΙαδβ3 § 336 <ϊ γ'
σελ. 307 πρόσθες και κοσκινηδόν και καναχηδά τοΰ ΠΊνδ.
Ν. Η' 1δ και ιδία τό όμαρτήδην τό άπό 'Αριστάρχου εΐση-
γμένον άντί ήττον προσφυοϋς ρήματος όμαρτήτην εις Ίλ.
Ν 584 και ήδη ένισχυόμενον ύπό τοϋ ήμετ. αγχιατήδην.
Τών εις -αδην τουναντίον περιττεύει τό φύσει άνύπαρκτον,
πλήν έν αναγνώσει κατ' ε'ικασίαν, δήθεν βοιωτικόν χάδαν
(άντί δήθεν χανδόν), άλλ' ήδη όρθότερον άνεγνωρισμένον
ώς χ' ίίδαν πίη (νϋν Ι6ΥΙΙ 3467,4 .
loading ...