Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1924

Seite: 125
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1924/0135
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
Λ Ε 1924

Αοκρικός θεσμός

125

απαίτηση νά προσ?ιηφθώσι διακόσιοι τουλάχιστον νέοι άποικοι, ό προτείνων τυχόν άνα-
δασμόν φευγέτω κλπ.)

Ή δέ πρείγα, βεβαίως αχώριστος των κρητικών πρεΐ(σ)γυς -ιατος, πρειγήια (πρε-
σβεία) κλπ., τοϋ Κώου πρήγιοτος, άλλα καΐ τοϋ θεσσα?ι. πρεισβεία (IX2 517,12) και
βοιωτ. πριαγεΧες (VII 2418, 6), προδήλως δέ πρεσβντών σννέδριον (ή πρεσβνγενέων
τοϋ Πλουτ. Λυκ. ς'), «πρεαβα βωλά> ή γερουσία άρα, ενθυμίζει μεν το πρέσβα &εά''
ώς προς τό α, οδηγεί δε και, ως θά προσεδοκάτο, βορειοδυτικώς προς την αίτουμένην
υπό Ββοΐιίβΐ (Οι\ ΌΊ&Ι II 706) ώς κέντρον της τροπής(;) τοϋ πρεαγ- ε'ις πρειγ- κοινήν
ποτε κοιτίδα «Κρητών και Κώων» (άλλ' ιδού και άλλων)· φωνητικώς δμως κατ' άλήθειαν
ουδέν σαφηνίζει τών π. Βι·υί>ηΐ3ΐιη — ΤΙιαιπο4 § 24,10 και 115 εικαζομένων, — πλην δτι
γνησία δίφθογγος τό ει καΐ ό τύπος ήδη πρωτοδιαλεκτικός (ή καΐ προδιαλεκακός, αν
μάλιστα ήτο ριζικόν τυχόν τό ρπδοιίδ). 3 Τό δέ οίκεΐον είς ημάς τους Νεοέλληνας άλλάξω
19 μετά τίνος φαιδράς εκπλήξεως εύρίσκομεν τόσον ενωρίς· άν και γνωστόν, οτι οΰτως
εΐχεν άρχήθεν τό κανονικύν (πρβλ. άλλαγ-ή), ώς και αφάζω κ. ά., και μόνον εξ αναλο-
γίας άλλων, συμπιπτόντων κατά τους είς -ξα αορίστους, έ'γιναν είς -σσω *.

"Οχι εντελώς νέον (άφοΰ και είς ράκος Σμυρναϊκής έπιγρ. άπαντα (Κουμανούδη
Λεξ. άθησ.) άλλα πρά)την φοράν γίνεται σαφές τό εν στ. (!α άξιοδότας-» σημαίνει προφα-
νώς «άξιος εστω διδόναι, άς δικαιούται νά δίδη κλπ.» — Περί γνωστών δ' επίσης, τών
έξης, σκόπιμα κρίνομεν ολίγα τινά είς σαφήνειαν τά εν στ. 3 απότομα <» μέ παράλληλα
τα δαμόσια (άπαξ άφαντάστου δντος άναδασμοϋ τεμενών ιερών ή άποτετ μη μένων ποτέ
βασιλεϋσιν) θά είναι μέρη άποτμηθέντα ξένης (πολέμιας) γης, δορίκτητα νεωστι ϊσως
(παρά τάνέκαϋ·εν δημόαια) — εκ τοϋ άποτέμνεαϋ'αι χώραν (η γεν.'τής γης), τοϋ κατ' εξο-
χήν Κρητικού (ίδέ τελευταιον Κουγέαν Α. Εφ. 1921, 48 πρβλ. δέ και έν Κρητική συνθήκη
έξ "Αργούς ΒΟΗ 1910,331 άρχή), άλλα και πανελληνίου βέβ. (άπαξ Άττικοϋ, Ψ. Δημ. ΙΓ'
.32 καΐ Πλουτ. Περι. Λ' άπετέμνοντο την ίεράν όργάδα)· πρβλ. και περιτάμνεσΰ'αι γήν
Ήρ. Δ' 159.

Στ. 5 έπινεμέαχ^ω άπρόσωπον παθητικόν, σαφώς εν έτι τών έξ αμετάβατων
ή περίπου εκείνων, περι ών ειδικώς Γαρδίκας έν Πεντηκοντ. Κύντου σ. 320 έ. — ή έπινο-
μία γιγνέσΰ'ω. Τό έπινέμω έλέγετο καΐ άπο?α3τως π. χ. Δημ. ΝΕ' 11 σελ. 1274.

1 Έκδοχήν αύτοΰ ώς μβ(γ)ιατο» κατ' έκπτωσιν τυχόν
τοϋ γ όμοίαν προς τά (άλλως υστέρα) όλίος, όλιωρω κλπ.
ιπερί ών ίδέ Χατζιδ. Άκαδ. 'Αναγν.2 125 σημ.), ήδη φω-
νητικώς δυσπαραμύθητον, απαγορεύει κυρίως ό νοΰς, άπαι-
τών ελάχιστον τι όριον εποίκων προς νέον άναδασμόν.

2 Πιθανώς μάλιστα έκ τοϋ πρεϊγ-ια. ώς πότνα=-χα κλπ.,
κατά τά Βπΐ£ΐηαηη—Τ1ιυηιΙ)' § 40 και 254.

:$ "Οπωσδήποτε και Λοκρικό; λοιπόν, οίος πιθανώς μεν
και τό κόρα αντί τοϋ ϋνγάτηρ- πρβλ. και τάς περίφημους,
*ίς "Ιλιον στελλομένας, κόρας της έπιγρ. ΟβΙ.««Πΐ. 14 (1911),
1(38.9 τροφεία τοις γονεϋσι την κοράν»· και τό επίΡΌικος
γνωστόν ώς κατ' εξοχήν Λοκρικόν. ώς τό νπόΡοικος Κρη-
τικόν ΒΟΗ 1903, 220= 13.

4 Και μένουν μέχρι σήμερον π. χ. έν Κρήτη, ενώ παρά
τοις πλείστοις έχουν μετασχηματισθή πάλιν ε'ις -ζω, ώς δή
και τόσα άλλα τών εις -άπω άρχαίων τάζω, αράζω, φράζω,
-α.ταράζω δι' όμοίαν σύγχυσιν. μόνον άνιιστροφον,—περί ής

ίδέ τά άφθονα και εξαντλητικά τοϋ Χατζιδ. ΕίηΙβϊΙ. ιδία
•100. 'ί)ς Λοκρικόν ας σημειωθή και τό ζ τοϋ κομίζοιεν 6"
(δχι δηλ. <5<5) και αναγκάζω 7, ώς θά προσεδοκάτο άλλως
έκ τοϋ δικάζηται ΙΧ' 333, 15.

5 "Ομοιον τήν σύνθεσιν πρός τά όι/'αρότης και πρώτη-
ρότης (τά γνωστά τοϋ Ήσι. έ. 488) διραμάτας θεοκρ., έξ
άλλου δέ τό άξιοεργός, κα'ι όμαλώτερον τοϋ Ησιόδειου
τύπου «<5ώη; μέν τις εδωκεν, αδώτγ] δ' ου τις εδωκεν» ή
τοϋ έπιδώτης (Ζεύς) τοϋ Παυσ. Β' 10,2.

0 Φύσει δά παθητ. (πρβλ. ονν - επί - νπότομος· «εϊτι έγ-
κλημα γέγονεν, νπότομα είμεν» έξ έπιγρ. Αρκαδικής V2.
344=8γ113 490,15). "Απίστευτος όλως ή σημασία=Γ<3ια, όχι
μόνον διότι θά προετιμάτο (άπαξ υπαρκτή έν Λοκρ. ΙΧ'
333,11. Κίδιος ξένος) ή κυρία λέξις, άλλα κυρίως διά τό
δύσκολον αύτής καθ' έαυτήν (τά δ ι η ρ η μ έ ν α είς ιδιω-
τικούς κλήρους δέν είναι ακριβώς άποτετμημένα).
loading ...