Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1924

Seite: 128
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1924/0138
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
128

Νικολάου Γ. Παππαδάκι

ΑΕ 1924

8 έ., ενώ καθ' ύποχακτικήν ή προσδοκητή «Λότι κά (τις) φυτεύσηται» 6· εκπλήσσει πως
δμως το πρωΐμως πεπ λεγμένο ν, πυκνό ν και περίτεχνο ν της περιόδου 7-13, ήκι-
στα συμβιβαστόν προς διατυπώσεις πρωτογόνους θεσμών. 1 Ουδέ μαρτυροϋσι περι άπαγιώ-
του ακόμη του άρθρου κυρίως τα άναρθρα στ. 9 μείατον (έπιρρηματικόν) παρά τα συνήθη τό
μέγιστον ή τά στ. 12 (χρήματα δέ δαμευόσϋ·ω, κατ' έπίδρασίν τινα της προ αύτοΰ άπω-
στεωμένης ορράσεως αύτώ καΐ γενεά) ή τό όμαλόν άλλαγά δέ βέβαιος έ'στω 18 (= πασά
τις αλλαγή), ουδέ τά τε&μός δδε 1 και δδε τε&μός 14, 2 εις ά και βραδύτερον έ'τι πολύ
θά ήτο συνειδητός πλεονασμός, περιττός διά τό άρθροειδές τοΰ δδε, ή προσθήκη και τοϋ
ο (πρβλ-, τό γνωστόν Κεΐον «οΓδε νόμοι περί τών καταφθιμένων», ενώ ό Λαβυαδών ήδη (1ί>
«όδ' δ τεθμός περί τών έντοφήιων»)- παντού άλλοΰ ή χρήσις τού άρθρου ήδη ανεπτυγμένη
τελείως πλήν έν στ. 10, όπου φαίνεται παραλειορθέν έν τω πάλι κατά τινα ελξιν τών εκα-
τέρωθεν εν πρε'ιγα καΐ έν άποκληαία. "Ισως άξιον σημειώσεως ιδιαιτέρας ότι αί διατάξεις
πάσαι τοΰ θεσμοϋ και τοϋ τεμαχίου β' π?α]ν ενός άπαρεμφάτου εντέλει «.μη ποτιγράψαι»
κατά προστακτικήν, ενώ τουναντίον κατ' άπαρέμΓρατον «προστακτικόν» αί της έκ Ναυπά-
κτου έποικίας καί σχεδόν εξ ϊσου έκατέρου τρόπου είναι αί της συνθήκης Οίανθέων και
Χαλειέων — Άλλ' όντως μόλις αξίζει μνείαν ή ελλειψις της Αττικής συντάξεως ακόμη έν
στ. 12 ή τό καθ' όλου καί μέρος 16 έ. Περί τοΰ άπροσώπου έπινεμέσ&ω άνωτ. σ. 125.

Τοΰ ούτω λοιπόν έχοντος λεκτικώς θεσμοϋ έπιτάσσομεν και παρά(ρρασιν εις τήν
κοινήν κατά τό παράδειγμα τοΰ μακαρίτου I. Οίκονομίδου (εις τά έποίκια της Ναυπάκτου).

Ό δεσμός δδε κύριος έ'στω εις τον πάντα χρόνον περί της γης κατά τον
άναδαομόν Πλακοονλ'ιας και Αιοκαρ'ιας, τών τε δορικτήτων και τών άρχηϋ'εν
δημοσίων απάντων. — Της δέ δεδασμένης (έκατέρας) έπινομία έστω γονεϋσι και υιώ·
ει δέ μηδεϊς υιός εΐη, ϋ'υγατρί· εί δέ μηδέ &υγάτηρ εϊη, άδελφώ' ει δέ μηδέ
αδελφός ζωη, άγχιστίνδα έστω ή έπινομία. εί δέ μη Φεραπβύοιεν οι έπίνομοι (μή
φέροιεν τό έννόμιον), έξέστω τήν αντον ωτινι βονλοιτο δούναι· δτι δ' αν έμφυτεύ-
σηται) άναφαίρετον έχέτω (καί κνριενέτω). — Εί μη πολέμου άναγκάξοντος άνδρες
εις και εκατόν, άριστίνδην ήρημένοι, ψηφίσαιντο άνδρας άξιομάχους διακόσιους
τουλάχιστον έποικους έπάγεσϋ>αι, δστισοϋν περι άναδασμοϋ ή γνώμην είσφέροι η
διαψηφίζοιτο έν βουλή έν (άκρο)πόλει ή έν άποκληαία, ή στάσιν περί άναδασμοϋ
ποιοίη, αυτός μέν φενγέτω καί τδ γένος άειφυγ'ιαν, ή δέ ουσία δημευέσϋ'ω και ή
οικία κατασκαπτέσΰ'ω κατά τον άνδροφονικόν ϋ'εσμόν. — Ό δεσμός δδε έ'στω ιερός
τοϋ Απόλλωνος τοϋ Πυϋ'ίου καί τών δμονάων ΰ·εών τω μέν παραβαίνοντι ταϋτα
(ύπάρχειν) έξώλειαν αύτώ καί πάσι τοις αύτοϋ, τω δέ εύσεβοϋντι έ'στω ϊλεως ο
ϋ'εός. — Ή δέ γη τό μέν ήμισυ έστω τών άρχαίων, τό δέ ήμισυ τών εποίκων-
τά δέ κοίλα κατά κλήρους (οί γεωνόμοι) διανειμάντων άνταλλάσσεσϋ>αι δ' έξέστω
τον κλήρον έγκύρως, τήν δέ άντ'ιδοσιν έπί τοΰ άρχοντος ποιεΧσϋ'αι.

Η ΙΕΡΑ ΔΙΑΤΑΞΙΣ β'

Βραχύς λόγος έξαρκεΐ περί τοϋ μικροΰ τεμαχίου β'· προηγοΰντο προδήλως διατά-
ξεις περι προσόδων τινών, εισπραττομένων και άναγραφομένων υπό τών δαμιοργών.

1 Θά περιεμένομεν δύο τουλάχιστον κώλα: αί μή δόξξαιΙΟΙ πλείονας θά κατατέμνετο προτάσεις ένπρωτογόνω πωςλόγο)!
άνδράαιν κλπ. διακοοίον; μείατον επι^οίκονς εφάγεσ&αί, άνδαι- 2 Σαφές οτι αδιάφορος (άν καί δχι μία και ή αϋτή εδώ-

θμόν μηϋε'ις εμφερέτω- οοχις δ' εμψέροι κλπ. "Αλλά εις πολύ σημασία) ή τάξις- ϊδέ ΜΕΓΟίΐΒΓκΙ 01388 Κβν. 23, 344 έ_

4 12 26
loading ...