Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1924

Seite: 160
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1924/0170
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
160

Αποστόλου Σ. Άρβανιτοπούλου

ΑΕ 1924

403 (είκ. 14)

Β

δείνα - - - ]ο[υ ά-



τ]ην έαυτώ[ν

φ>^ίκ]ε[ν έΑ-



δούλην Αρ-

ευ]#έραν [τήν



τεμισία^

έ]αυτη|[ς δού-



Νικάρχου

Ατ;^ Δ[ημη-

25

κατά τδν

τρ[ί]αν Π[ερ



νόμον.

δίκκου κ\ατά

Γ

Στρα^τηγοϋν^τος Νικο-

τον νόμ[ον.



λάου, γυμνασι-

^"τρα[τ]ί;)'[οίίν-



α]ρχούντων 'Α-

τος Κλέ[ωνος,

30

μ]ύντου κα[ι

μηνός Άφρ\ί-



Βουλ]ομ[ά]χου, μηνός Ά-

ον δευτέρα·



γα\γυλίου νουμη[νί-

Πέρσης και Δ[α



αΐ' '.4]νέλαο[ς] Εύμά-

ψναϊος οΐ Εύρ[εί-



χου άφηκεν έλεύ

ον καϊ [Νι]κόπο-

35

■&ερ]οι> τον έαυτοΰ

λις Δημοχάρου



δοϋλ]ον ;Ιστιαΐ[ο]ν

ηαϊ Βουλονό-



- - - ]ώρου κατά [τόν

α Εύφόρβου



νόμο[ν.

άφιααιν έ-



(κενόν ΰψ. 0 025)

14—άοιϋ. 403· απελενϋεου

20 λ]ευΰ·έρα[ν

400 Α· στίχ. [!]-'-■ Της απελευθερώσεως ταύτης έσώ-
θησαν έν στίχ. 1 ϊχνη Α;ΣΤί· έκ τούτων, συμφώνως τω τυπικω
των υποκειμένων, καΐ δι' υπολογισμού της δυνάμεως των στίχων
εις γράμματα 35 περίπου, έ'τι δέ και έκ της θέσεως αυτών
συμπεραίνοντες, άναμένομεν τό όνομα της άπελευθέρας, δπερ ήτο πιθανώτατα 'Ρά-
στη παρά τό 'Ράδιος 'Ραδία κττ. Τοϋ στίχ. 2 ή συμπλήρωσις είναι άσοραλής, ώς επι-
βεβλημένη έκ τοϋ τέρματος.

400 Α· στίχ. 3-8. Έντεϋθεν άρχεται ιδιάζον τυπικυν απελευθερώσεων, καθ' ο
οΰτε ταμίαι άναγράορονται ούτε πληρωμή λύτρων, ουδέ στατήρων ή δηναρίων τη πόλει
(πρθ. 16 IX2 517 στίχ. 32 περί Τωμαίων, δταν τούς εαυτών οίκέτας έλευθερώσωσι).
Πιθανώς πρόκειται περί άθρόων απελευθερώσεων, επιβληθεισών μετά την έν Άκτίω
νίκην ύπό τοϋ αύτοκράτορος Αύγούστου, ίνα τελεσθώσιν εξαιρετικώς άνευ πληραψής
άπελευθερικών τελώλ', έκ προνοίας ύπ αύτοΰ προς τε γένναιότερον έορτασμόν της νίκης,
και προς δημιουργίαν πλήθους αρτίων πολιτών τοϋ νέου ΊΡωμαϊκοϋ κράτους. Τό σχήμα
των γραμμάτων έμοραίνει τουλάχιστον τούς πρωΐ'μους χρόνους τοϋ αύτοκράτορος Αύ-
γουστου- θά ήδύνατό τις μάλιστα νά άναγάγη αύτούς εις τούς έγγύς τω 100 πΧ χρό-
νους, ει μή έκώλυεν ή διαρρήδην άναγραΓρή στρατηγού τών Θεσσαλών, και τούτου
Περραιβοϋ την πατρίδα, μηνύουσα την έπελθοϋσαν τφ 30 πΧ συνένωσιν τοϋ κοινού τών
Περραιβών τω τών Θεσσαλών. Έν τέλει τοΰ στίχ. 3 διακρίνονται ϊχνη Λ, έν αρχή δέ τοϋ

στίχ. 4 ϊχνη Π, έξ ών βεβαιοϋται ό ύποκείμενος στρατηγός. Έν αρχή τοΰ στίχ. 5 ύπάρ-

18 ι 27
loading ...