Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1924

Seite: 185
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1924/0195
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
ΛΕ 1024

18Γ)

τον Μ]ε[νεκρά]το[ν\, έ]<5ωκ]εν Ε ύη-

θί]δη τ[ώ ταμ ία τ\ά] ε[ί}ς τή[ν) πό[λ]ιν [γινόμενα

δη(νάρια) Κ]Β<'.

416

Λ [1] [Στρατηγοϋντος δεινός - - -----]

1 23]ΰ(9=,ρ1ά'»'[Ε]α. ή άπ[ελ]ε[υ#]ερ[ωι9,ε|Γ[σ']α νπ[δ\ Ν(ι)κ[άνο-
ρ]ο[ς τ]ο\ϋ Νικά]ν[ορος, έ'δω]κεν [τήι πάλει - -
[3] [δη(νάρια) ΚΒ< }.

412" στίχ. 1-ό. Έν στίχ. 1 το μεν Σωοιπάτρα φαίνεται βέβαιον, τα δέ προ αύτής
•δύο βεβαίως ονόματα δεν διαγιγνώσκονται σαφώς* τα τεθέντα άρμόττουσι κάλλιον, ούχι
-δέ έτερά τΐΛ-α (π. χ. Άλεξήνωρ, Μόσχος, έν άλλη αναγνώσει μου διακριθέντα), τοις ί'χνεσι
και τω χώρον τά δέ ιιετ' αύτήν είναι Ω ρ πιθανότατα, (η Ο Ρασυλάου:) έξ ών προκύπτει
το τεθέν δνομα τή βοηθεία των έν άρχή τοΰ στίχ. 2, ούχι άσφαλώΛ τούτων. Τα περαιτέρω
εΐναι βέβαια: έν στίχ. ■> το Φιλίππου έγράφη δι ενός II. Έν στίχ. 4 άντί ξενική
(λυτρώσει ενν.) ι'|δύνατο νά άρμόστ] ξενικά (ενν. σώματα), όπερ 0ά ητο πρωτοηιανές
μεν έν ταϊς Θεσσαλικαΐς έπιγραφαΐς, άλλ' ούχι άπροσδιόνυσον. Περι τοϋ στρατηγού
Τιμασιϋ·έου, πολλάκις αναγραφομένου έν ταϊς έπιγραφαΐς των ύστερων τούτων χρόνοον,
ήτοι της Β'-Γ' μ Χ έκατονταετηρίδος, και τρις στρατηγήσαντος, βλ. τά σημειωϋέντα έν
Άρχ. Έφημ. 1916 σελ. 81* 83 και 1!Ι17 σελ. 148-150. Έν οτίχ. Γι ό χαράκτης έδιττογρά-
<ρησε τό τω. καίτοι προηγοΰντο δυο έτεραι ομοιαι συλλαβαί' ό στίχος οΰτος έγράφη έπί
τοΰ κυματίου.

41.*5' στίχ. 1-4. Πάσαι αί αναγνώσεις και συμπληρώσεις εΐναι ασφαλείς- έν στίχ.
2 ύπάρχουσι μετά το Ε τού στρατηγού σαφή ίχνη ΠΕ, ατινα δμως συνεχύθησαν μετά
χαραγών νεωτέρων οΰτως 6 στρατηγός Επαινετός, ούχι Εύαίνετος, έγράφη Έπένετος
καθίσταται δέ νΰν το πρώτον γνωστός ήμΐν εντεύθεν. Έν στίχ. 3 τό τέρμα τού ονόματος
τοΰ ταμίου έγραψεν ό χαράκτης δια τοΰ Κ άντί τοΰ Κ, ήτοι Υ, έν άρχή δέ τού στίχ. 4 άντι
Δ εγραψεν Ε. Ο απελεύθερος φαίνεται ών φυσικός υίδς τοΰ έλευθερωτοΰ.

414· στίχ. [1]-·"»· "Ιχνη τινά γραμμάτων υπέρ τον στίχ. 1 άνήκουσι βε(>αίως τώ
στρατηγώ, περαιτέρω δέ τινα τή πρώτη των απελεύθερων, αϊτινες ήσαν δύο, ώς δηλοΐ
το τέρμα τού στίχ. 5. Έν τέλει τοϋ στίχ. 1 έσώθησαν ϊχνη ΙΛ εκ συλλαβής -- ιλ- -, ήττον
δέ έκ Π προερχόμενα. Ό στίχ. 2 καθίσταται δυσδιάγνοοστος- έν αρχή αύτοΰ φαίνονται ίχνη
ΩΝ, [υί]ών βεβαίως, διότι τό [κληρονόμ]ων δεν χωρεί- περαιτέρω δέ ύπάρχει ΚΛΙΤΕ
πιθανώτατα Κλ'ιτ[ου] διότι ή άνάγνωσις Κλίτ(ου) κά[πό] Φίλων[ος] ενέχει πλείονας,
δυσχέρειας τής τεθείσης, καίπερ αμφότεροι προσαρμόζονται τοις περισωΟεΐσιν ί'χνεσι. Τά
πεοαιτέρθ3 έν στίχ. 2-."> διαγιγνώσκονται ασφαλώς, συνεπληρώΟησάν δέ κατά τά έν άριθ.
416' έν στίχ. 4 άντί Γ έγραψε Ν ό χαράκτης. Το έν στίχ. 5 ΜΕ' δηλοΐ δις το 221 .. όπερ
κατά μοναδικον τρόπον έγράφη άΟροιστικώς. Ή άπελευΟέρωσις αί>τη άρμόττει πως τοις
ύπύ ιού Κοπι έν ΙΟ έ. ά. άποδιδομένοις γράμμασιν.

41.")· στίχ. [1]-4. Τής άπελευθερώσεως ταύτΐ]ς άσφαλί] εΐναι τά των στίχ. 8-4
ιά δέ λοιπά πιθανά- διότι ή φθορά είναι μείζων ή ώστε νά βεβαίωση τις πάντα- έν τέλει

24
loading ...