Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1924

Seite: 197
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1924/0207
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
α ε 1921

τοϋ αύτοκράτορος τούτου συνετελέσθη νέα των
έπαρχιών διαρρύθμισις I. Ό ΜοιηηίδΘΐι φρονεί
δη τουλάχιστον ατό τοϋ Τραϊανού ή "Ηπειρος
μετά της Ακαρνανίας άπετέλει Ιδίαν έπιτροπι-
κήν επαρχίαν Καιά δέ τόν λΥθΠΖβΙ ή κατάτμη-
σις αυτή των επαρχιών έγένετο έ'τι βραδύτερον
επί Άντωνίνου. :>

Ταϋτα έχοντες ύπ' δψίΐ παρατηοοϋμεν έν
σχέσει προς τόν έν τή επιγραφή άναφερόμενον
«αϊ) οοιιΐιηβηίβΐ'ϋδ» ιί)5 Ηπείρου και Αχαΐας
δα χωριστή μνεία της Ήτείρου και της Άχαΐχς
και μάλιστα πρώτον τη; Ηπείρου θά ήτο άσκο-
πος και ανάρμοστος, εάν ή επιγραφή προήρ-
χετο έκ της εποχή:, καΟ' ή ν ή "Ηπειρος διετέλει
ύπό την Άχαΐαν. Κατά συνέπειαν όφείλομεν μάλ-
λον νά θεωρήσωμεν τήν έπιγραφήν άνήκουσαν εις
μεταγενεστέραν έπο/ην, καθ' ήν ή "Ηπειρος άπε-
τέλει ιδίαν έπιτροπικήν επαρχίαν, ήτοι μετά τόν
Τραίινόν Ι], εάν άκολουθήσωμεν την χρονολο-
γίαν τοϋ λΥοιιζβΙ, επί τών Άντωνίνων. Έν
τοιαύτη δέ περιπτώσει πρέπει νά παραδίχθώμεν
δτι κατά την ρηθεΐσαν έποχην ή "Ηπειρος και
ή Αχαΐα, καίτοι κεχωρισμέναι άπ' αλλήλων διοι-
κητικώς, εΐχον δμως ακόμη κοινήν την τών οικο-
νομικών η τών τελωνείων διαχεψισιν.

Άσφαλέσ:ερον σημεΐον προς προσδιορισμόν
τοϋ χρόνου τή; επιγραφής εΐνε το κύριον δνομα
της συζύγου τοϋ Καλλίστου Κλαυδίας, διότι έκ τού-
του έξάγομεν δτι ή επιγραφή δεν δύναται νά εΐνε
προγενεστέρα τοϋ αύτοκράτορος Κλαυδίου.

Έκ τοϋ σχήματος τών γραμμάτων άπ' εναν-
τίας ουδέν θετικόν δυνάμεθα νά συμπεράνωμεν.
διότι ελάχιστα γνωρίζομεν περί της έν Ήπείρω
λατινικής έπιγραφικης.

"Οτι δέ έν Ήπείρω και δή πιθανώς έν αύιή
τη χώρα, ένθα ή επιγραφή ευρέθη, ύπήρχεν άνω ·
τέρα αυτοκρατορική αρχή, τοϋτο αποδεικνύεται
και έκ δύο άλλο)ν έν τη ίδία θέσει εύρεθεισών
έπιγραφών, μια; μέν, έν { αναφέρεται επίτροπος
τοϋ Αυγούστου έν Ήπείρω (Κοηίοίθοη έν Εβν
ΑιόΙι. νοί 1<> (1890) φύλ. 139), ετέρας δέ 1ν

1 ϊί&Τφΐ&ιχΚ ΚόίΓΗΒοΙίθ δΐίηίδνοην&Ιίαηυ I.
830—31.

2 Μοηιιηκοη ΙΙοιη. Ορβο'ποΙιιρ (. VII 234· Λη-
ιηβι·1ί. ΟΙΙ,. III 536.

:{ λ\Γοηζο1 έν Ρβαΐν ΚΕ: λ. Αοΐιαϊα σ. 194.

' ΒΟΗ. XVI 1892 σελ. 170 Ν° 4 ένθα ανα-
φέρεται «δούλη τον Αύγουστου >.

Τό έν τή έπιγραφή μνημονευόμενο ν 8 ϊ«" -
ηαιη θά η το αναμφιβόλως τό συγχρόνως μετά

'2: 'Αγαλμάτιο» Αρτέμιδος.

της επιγραφής εύρεθέν μαρμάρινον άπείκασμα,
είς τοϋ οποίου τήν περιγραφήν μεταβαίνομεν.

Κορμός αγάλματος έκ λευκοϋ μαρμάρου, οΰ
λείπουσιν ή κεφαλή και δ τράχηλος ολόκληρος, δ
δεξιός βραχίο>ν, δ αριστερός βραχίων από τοϋ πή-
χεως, αί κνήμαι και οί πόδες (είκ. 2. 3).

"Υψος 0,40 μ., πλάτος από τοϋ ενός ώμου
είς τόν έ'τερον 0,18 μ. Επάνω υπάρχει οπή, δπερ
σημαίνει 'δτι ή κεφαλή μετά τοϋ τραχήλου προ-
σθετή οΰσα προσηρμόζετο έπι τοϋ κορμοϋ διά
! γόμφου.

Ή άμφίεσις και ή χαρακτηριστική φαρέτρα*
περί ής κατώτερα), πείθουσιν ήμά; δτι συμφώνως
προς τήν έπιγραφήν πρόκειται περί αγάλματος
τής Αρτέμιδος. Ή θεά εικονίζεται ίσταμένη μέ
προτεταμένον τόν άριστερόν πόδα και προς τά
έσω κεκαμμένην τήν δεξιάν κνήμην, ώς δέ δυνά-
μεθα νά κρίνωμεν έκ τής δλης παραστάσεως και
έκ τοϋ σχήματος τής επί τοϋ τραχήλου γραμμής
τής άρμογής θά είχε πιθανώς ή κεφαλή κλίσιν
κατά τέταρτον προς τά δεξιά. Φέρει βραχύν δωρι-
κόν χιτώνα άνευ χειρίδων, δστις στερρώς προσαρ-
loading ...