Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1925-1926

Seite: 56
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1925_1926/0068
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
56

Ατυχώς όμοος τά εισαγωγικά κείμενα των δύο παραρτημάτων είναι κατά τό πλεΐ-
στον εις θραύσματα. "Ανωθεν των ψηφίων τοΰ παραρτήματος της τρίτης στήλης, εύρί-
σκομεν δύο γράμματα έν μέρει σωζόμενα. Πέραν τούτου δέν δύναται νά ευρέθη ίχνος τι
τοΰ εισαγωγικού κειμένου, διότι τό ε ψιλόν, τύ υπό τοΰ \νοοά\ν3ΐ·ά παρεχόμενο ν έν τω
στίχω 29 της μεταγραφής αυτού ως μέρος τριστίχου εισαγωγικού κειμένου 1, ανήκει
κατά την κρίσιν ημών εις έτερον διάφορον παράρτημα.

Τοιουτοτρόπως λοιπόν τό εκ τριών στίχων κείμενον εξαφανίζεται, και δυνάμεθα
νά ύποθέσωμεν, ότι τύ εισαγωγικόν ημών κείμενον άπετελεΐτο έξ ενός ή δύο στίχων,
έξ ών διατηρούνται εν λάμβδα και τό κάτω μέρος δευτέρου τινός γράμματος Ή κά-
θετος κεραία του δευτέρου γράμματος είναι ευκρινώς δρατή, φαίνεται δε κατά την βά-
σιν εν πολύ μικρόν μέρος οξείας τινός γωνίας, ήτις οφείλει νά είναι ή γωνία ενός δευ-
τέρου λάμβδα. Βεβαίως δεν είναι ή γωνία ενός ε ψιλού, και δυνάμεθα ούτω νά εξά-
λειψα) μεν την μετά δισταγμού προταθεϊσαν γνώμην τοΰ λ¥οοά\ν&Γά, ότι ή ■ συμπ?ιηρωτέα
λέξις έΐναι πάλες, άφ'οΰ μάλιστα τά εισαγωγικά κείμενα τής ημετέρας επιγραφής συμ-
φωνούσιν έν τή παραλείψει τής λέξεως ταύτης. "Ινα φέρωμεν την λέξιν εις την αυτήν
ευθείαν μετά τών άλλων αρχικών κάτωθεν είναι ανάγκη νά συμπληρώσωμεν προ τοΰ
πρώτου λάμβδα δύο γράμματα, πάσαι δέ αί ενδείξεις ένισχύουσι τό ορθόν τοΰ πρώτου
εις την σκέψιν ερχομένου Ίιελλεαπόντιος. Τύ παράρτημα περιλαμβάνει μόνον ονόματα
τοΰ Έλλ,ησπόντου,· ακολουθεί δέ τύ κανονικό ν τμήμα τοΰ Ελλησπόντου, όπερ κατά τύ
φαινόμενον έχει τύ παράλληλον αυτού Ίωνικύν έν τή πρώτη στήλη.

Τρίτη τις ιδιορρυθμία τοΰ παραρτήματος τούτου είναι τύ οΰχι κανονικόν τών
έν αύτώ ά ναγεγρ α μ μένων απαρχών. Ότι δέν παρουσιάζουσι κανονικάς πλήρεις πληρωμάς
δέν έχει ανάγκην αποδείξεως. Έν οΰδενι έξ απάντων τών υπαρχόντων φορολογικών κατα-
λόγων, πλην μοναδικής εξαιρέσεως, περί ής θά άναφέρωμεν βραδύτερον, εύρίσκομεν έν
μια θέσει τοσαύτας άπαρχάς, αΐτινες δέν είναι ακριβή κλάσματα τοΰ 100. Έκ τών δέκα
απαρχών μόνον δύο, δυνατόν δέ και τρεις, δύνανται νά θεωρηθώσιν κανονικαί, είναι δέ
κανονικά! μόνον διότι επενέβη ή χειρ τοΰ διορθωτού.

Δύναται τις προσέτι νά φαντασθή ευκόλως, ότι 31 δραχμαί (33 1/3 δραχμαί, εάν
έπιμείνωμεν νά καταστήσω μεν την άπαρχήν νά φαίνηται κανονική), ας κατέβαλε ή Δάρδανος,
ήσαν μερική πληρωμή, διότι ή κανονική απαρχή τής πόλεως μέχρι τούδε ήτο 100 δραχ-
μαί. Βεβαίως ή Ά?Λΐ>πεκόννησος, έχουσα άπαρχήν μεταξύ 26 και 30 δραχμών περίπου,
δέν έτέλει τον κανονικόν αυτής φόρον, ό,τι δήποτε και αν συνέβη. Πρότερον κατέβαλλε
33 Γ/3 δραχμάς.

Ή μόνη απαρχή τοΰ καταλόγου ή δυναμένη διά συμπληρώσεων νά κατασταθή
αντίστοιχος πρύς τάς πρότερον ύπύ τής αυτής πόλεως καταβαλλομένας, είναι ή τής Μα-
δύτου. Ή απαρχή αυτής ήτο 33 1/3 πρύ τοΰ 440, συμπληρούται δέ ή Μάδυτος ως κατα-
βάλλουσα τό αυτό ποσόν. ;> "Αλλ' ένεκα τοΰ αριθμού τών εις περιττόν αριθμόν δραχμών
περατουμένων απαρχών, ή άποκατάστασις είναι ήκιστα αναγκαία, ώς θά ϊδωμεν.

Έκ τών έν τοις άνω επτά στίχοις τοΰ παραρτήματος τούτου διατηρουμένων ψη-

1 Β. 8. Α., XV, 237 έ., 241. 3 Έν τω πέρατι τοΰ λίθου δύναται τις νά ΐδτ] κάθε-

2 Τό ε(:) τοΰ στίχου 33 παρεισέφρησε κατά λάθος τόν τίνα κεραίαν άνήκουσαν εις δεύτερον σημεΐον δραχμής,
εις τό Οοΐ'ριιβ και ·θά έπρεπε νά παραλειφθή- ύποδει- Ή Μάδυτος λοιπόν έπλήρωνεν έν τω παρόντι τούλά-
κνύεται εν τοις ΟοΓΠ^βιιάβ τοΰ 0θΓρΠ3, σελ. 303. χιστον 32 δραχμάς.

20 3 1928
loading ...