Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1925-1926

Seite: 69
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1925_1926/0081
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
λε 1925-1926

φ. ΧίΙλερ: 'Επιγοαφαϊ έκ τοϋ 'Ιεροϋ της Επιδαύρου

άγαλμα έπϊ της αγοράς Έρμου, τό δέ έ'νερον Ηρακλέους, τοϋ δέ πολίσματος τριά-
κοντά που στάδια απέχει ϋ·ερμά λουτρά φασι δέ Αντιγόνου τοϋ Δημητρίου Μακε-
δόνων βασιλεύοντος τότε πρώτον τό νδωρ φανηναι... 2) ό δέ εν τοις Μεΰ'άνοις
μάλιστα ... 3) ελεγον δέ οι περι τα Μέ&ανα... 4) τα μέν δη Μέ&ανα ίσ&μός έστι
της Πελοποννήσου" εντός δέ τοϋ ίσϋ'μοϋ της Τροιζηνίων όμορος έστιν Ερμιόνη.

II. Την τοποθεσίαν της Μεθώνης ή της Μεθάνης μετά τον ΟΙι&ηάΙθΓ εΐδεν ό
ϋοά\νβ11 (01388. Τοιιγ II 282)· ούτος ορθώς αναφέρει τα τοϋ Παυσανίου προς τα έρεί
πια, και αναγράφει κεφα?ιήν επιγραφής* «υπέρ βασιλέως Πτολεμαίου κα! βασιλίσσης
Κλεοπάτρας θεών Φιλομητόρων» κτλ., ην ό Βοβοΐίΐι ΟΙΟ 1191 πιθανώς συνδέει μετά
τοΰ ίεροΰ της "Ισιδος. Πληρέστερον είναι τό άντίγραφον τοϋ ΙΡτΕβηΙξβΙ ΙΟ IV 854, δπερ
μετά τό Φιλομητόρων εχει καΐ τά έξης και των τ[έ]κνων αυτών Φεοΐς το[ϊς] με-
γάλοις Τίμαιος τών φίλων και συναπο[σ]ταλέντες α[ύτ]ώι παρεψεδρε[ΰ]σαι εξ Αλε-
ξανδρείας (τά λοιπά ϊχνη δυσανάγνωστα και πολύ αμφίβολα πβλ. ϋϋτβηβΘΓ^θΓ Ογ.
115). Έκ τούτων φανερόν έγένετο, δτι προ τοΰ 146 π. Χ. οί Πτολεμαίοι εΐχον φρου-
ράν έν Μεθώνη.

III. Κατά τό 1842 έν τω Σαρωνικώ κόλπω παρά τον λιμένα της Α'ιγίνης
ευρέθη κεφαλή τέχνης Αιγυπτιακής έλληνιζούσης, παριστάνουσα τον έκτον Πτολεμαΐον.
Ό δ. 8ΐχ (Αίΐι. ΜίΙΐ. 1887, 212, πίν. VII VIII) ηκασεν, δτι προήρχετο έκ τοΰ έν Μεθά-
νοις, ως πολύ πλησίον κειμένοις, Ίεροΰ τής "Ισιδος (Παυσ., ΙΟ IV 854).

IV. Κατά τό θέρος τοΰ 1896 εΰρομεν έν τή άγορα τής αρχαίας πόλεως Θήρας
βωμόν ταινίαις και βουκράνοις κεκοσμημένον, περιέχοντα τήν πρώτην φοράν δνομα
πόλεως Αρσινόης τής έν Πελοπόννησο). Τήν έπιγραφήν κατά τήν τότε γνώμην τοΰ
ΒίΓαοΙς έδημοσιεύσαμεν (ΙΟ XII 3, 466 (1898)) ώς Πτολεμαίου Φιλοπάτορος· έπειτα
δμως άπεδόθη τω Φι?ιομήτορι (8ίΓ&ο1ζ ΑτοΜν. Ρ3ργπΐ8ί. I 1901, 206, 19, Ρ- Μθυθγ
ΗθβΓ\νθ8θΐι άθΓ ΡΙοΙθιπ&θγ 1900, 167, ϋϊΐίβηοΘΓ^θΓ Ογ. 102, ν.-Ηί11θΓ ΡββίδοΙίΓΪίί Ο. ΗΪΓδοΙι-
£β1ά 1903, 93). "Υστερον, ορμώμενος έκ τών παρατηρήσεων τοΰ Μ. Ηο11θ3ΐιχ ΑΓοΙιίν
Ρ^ΡΥΠίδί. VI (1920) 9. 20, περί μέν τοΰ Φιλομήτορος και τής Αρσινόης σΰμφωνον τή
προτέρα, περι δέ τής προτέρας έπιγραφής καϊ διορθώσεως αυτής ύστερον γενομένης διά-
φορον γνώμην έξέφρασα Κΐΐο XVII 1920, 95. Κατά ταύτην ή πρώτη έπιγραφή τοΰ έτους
163 π. Χ. ήτο ή εξής:

[βααιλεΐ Πτολεμαίωι και]
[βαοιλίααηι Κλεοπάτραι ·&ε]
[οΐς Φίλομήτοραι και τώι υίώι]
Πτολεμα[ίωι κα]1 τοις Άλλοις
'&εοΐς τον [βω]μόν [κατε]-
[σκεύαααν Αρίστιππος]
[Θεοξένου 'Αλεξανδρεύς]
[τών διαδόχων δ τεταγμέ]-

[νος έπι Θήρας, και] Ειρηναίος
Νικίου [ Αλε]ξσανδρεύς
ό γραμμα[τεύ]ς τών κατά Κρήτην
και Θήραν [κ]αι 'Αρσινόην
5 την έν [Π]ελοποννήσω

οτρατιω[τ]ών καϊ μαχίμων

καϊ οίκον[ό]μος τών αυτών τόπων.
loading ...