Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1925-1926

Seite: 70
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1925_1926/0082
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
70

Φ. Χίλλερ: ΈπίγραφαΙ έκ τον Ίεροϋ της Έπιδανρον

ΑΕ 1925- 1926

τό δε δεύτερον, διωρθωμένον ή μάλλον

νπερ Άρισ/τίπ]πον τον Θεο-
ξένον Άλ[εξαν]δρέως των δια-
δόχων τον [τετ/αγμένον έπι Θήρας
βαοιλεΐ Πτολεμα/ίωι κα]ι τοις άλλοις

ϋ'εοΐς τό[ν βω]μόν ένεκεν της [ης]
εϊχεν καλο[καγ]αθ'ίας εις τε τονς στρα-
τιώτας κα[ϊ τ]ήν πάλιν καϊ τά τον
βασιλέως [πρ]άγματα και εις τονς

και τοΰτο μετεγράφη όλίγω μετά τό πρό·
τος έκ Θήρας Αρίστιππου. Πβ. ΧΥΠοΙτοπ

διεφθαρμένον κείμενον νυν άναγιγνώσκομεν

Φεονς ενο[ε]βείας Ειρηναίος
Νικίον [Άλε]ξοανδρενς
ό γράμμα [τε]νς των κατά Κρήτην
καϊ Θήραν [κ]οΧ Άρσινόην
5 την έν Π[ε] λοποννήσωι
οτρατιω[τ]ών καϊ μαχίμων
καϊ οίκον [ό] μος των αντών τόπων.

ερον, δτε επρόκειτο περι τιμής τοΰ άναχωροΰν-
ϋΓΐί. ΡίοΙθίη&βΓζθΐί I σ. 496. 658.

V. Έν Μαγνησία τή έπι Μαιάνδρω υπό τό ψήφισμα των Παρίων μεταξύ
•άλλων νησιωτών, οΐτινες κατά τά αυτά έψηφίσανιο, ευρέθησαν και Άρσινοεΐς (Κθγπ
ίηδοτίΓ. Μ&§η. 1900, 5078, δνΐΐ. 2261). Ερωτηθείς τότε ύπό τοϋ έκδοτου ένόμιζον, δτι
ίσως ανήκουν ούτοι εις την έν Πελοποννήσω Άρσινόην, «τά Μέθανα», ώς έν Ίσθμω
χερσονήσου κείμενα, καθώς και ή Πελοπόννησος αύτη Πέλοπος καλείται νήσος. Άλλ' ή
βελγική σκαπάνη έν Καρθαία τής Κέω άνεκάλυψε ψήφισμα των Καρθαιέων έ[πει]δή
*Ιέρων Τιμοκράτονς Σνρακόαιος τεταγμένος υπό τόμ βαοιλ[έα] Πτολεμαΐον σταραγε-
γεννημένος εις την νήαον μετά τοϋ οτρατηγοϋ Πατρόκλου κα&εατηκώς έπιστάτης
έν Αρόινόηι..., όθεν μεθ' ικανής ασφαλείας απεδείχθη, ότι ή Αρσινόη ζητητέα κατά
την Κέων (0Γ&ΐηάθΓ Μιΐδβθ ΒθΙ^θ XXX 1906, 95,18, Ιό XII 5, 1061). Επειδή δύο
μόνον πόλεις, Ίουλις και Κάρθαια, διέμειναν, δεν δύναται ή Αρσινόη να είναι
αλλη ειμή ή Κορησσία ή ή Ποιάσσα* φαίνεται δ' ή γνώμη τοϋ Οτ&ΐπάοΓ ορθότερα τής
ημετέρας, ότι δηλαδή ή Κορησσία, τό εύρύχωρον και καλόν έπιλιμένιον τής Ίουλίδος
έ'λαβε τό όνομα τής Αιγυπτιακής βασιλίσσης (ΟΓ&ϊπάοΓ Μπβθθ Βθ1§θ XXI 1921, 124). Νέαν
άπόδειξιν προσέθηκα νεωστι ΗΪ8ίοπ8θ1ΐθ ^πβοΐι. Ερΐ^Γ&ηιπίθ 1926, 96· κατά τον Χρεμωνί-
δειον καλοΰμενον πόλεμον Πάτροκλος ό τοΰ Πτολεμαίου ναύαρχος κατωκει έν Ίουλίδι
(16 XII 3, 320), ή δέ κόγχη, ήντινα κατά τό τοΰ Καλλιμάχου επίγραμμα τότ' άνέθηκεν
ή Σεληναία τή έν Αλεξάνδρεια Ζεφυραία Αρσινόη, ευρέθη «παρά ϋΊνα Ίουλίδα»,
δηλονότι έν τή τοποθεσία τής αρχαίας Κορησσίας. Τό αποτέλεσμα τής έρεύνης ταύτης
εΐναι ότι ή έν Πελοποννήσω Αρσινόη ούδεμίαν σχέσιν είχε προς τήν νησιωτικήν
Άρσινόην.

VI. Ό έφορος τοΰ έν Ναυπλία Μουσείου Φαρμακόπουλος έν «Μεθάνοις» άνε-
■κάλυψε χαλκοΰν νόμισμα, ό δέ Ί. Σβορώνος έξέδωκεν αυτό έν τή Διεθν. έφημερ. τής
νομισματικής αρχαιολογίας VII 1904, 397, (Β. Ηοαά Ηίδί Ν. 21.911, 442):
Κεφαλή Αφροδίτης ή μάλλον Άρ- Α—Σ Ήρως γυμνός ιστάμενος προς δ., φέρων
οινόης Γ' (συζύγου τοΰ Πτολεμαίου Ρ—I δ' έπι τής κεφαλής κράνος, τήν δεξ. στη-
τοΰ Δ') προς δεξ. ρίζων έπι δόρατος, τήν δ' άριστ. έ'χων έπι τής εις

τήν γήν έρειδομένης άσπίδος αύτοΰ.
loading ...