Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1925-1926

Seite: 117
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1925_1926/0129
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
ΑΕ 1925-1926

Ειρήνης Α. Βαρονχα : Ελληνικός τάφος της Πάρου

117

νά φέρη νίκην γυναικείας ώραιότητος 1. Πολλά τοιαύτα παραδείγματα διασώζονται
εις τους γαμικούς λέβητας τους έχοντας παραστάσεις από τον ο'ικιακόν βίον των γυναι-
κών. Ή έξυμνουμένη κάθηται συνήθως εις τό μέσον. Νΐκαι δέ ίπτάμεναι δεξιά και
αριστερά έρχονται νά στεφανώσουν την νικήτριαν ωραιότητα3. Έν ω δέ πρότερον
μόνον εις ωραίους έφήβους ·> άφιέρωνον τά αγγεία των οί αγγειογράφοι, βλέπομεν
ήδη εις τά ανωτέρω αγγεία ενίοτε «καλή» Επίσης εις κάτοπτρον τοϋ Μουσείου
τοΰ Λονδίνου ως κόσμημα της βάσεως υπάρχει μία νίκη τοϋ τΰπου της Νίκης τοΰ
Άρχέρμου, αλλά καλής εποχής 5.

Νομίζω λοιπόν, δτι και ή ιδική μας Νίκη έχουσα τήν αυτήν συμβολικήν ση-
μασίαν αρμόζει πολν εις τό μαχαιρίδιον, τοϋ οποίου ή χρήσιςήτο σχετική προς τον γυ-
ναικεΐον καλλωπισμόν.

"Οτι ή υδρία δέν μεταβάλλει τήν συμβολικήν σημασίαν τοϋ τύπου μας καθ'
ολοκληρίαν, αποδεικνύει ανάλογος παράστασις έπι οινοχόης ιδιωτικής συλλογής τοϋ
Μονάχου 6 τοϋ τέλους τοϋ πέμπτου αιώνος, όπου δέν χωρεί αμφιβολία περι τής σημα-
σίας. Ή Νίκη καθημένη έπι υδρίας περιμένει τήν έκβασιν μουσικού αγώνος, όπως εις
άρχαιοτέραν παράστασιν έπι άρυβάλλου τοΰ Αδίιιηοΐβαη Μυ.8βαηι παρακολουθεί τήν πά-
λην δύο έφηβων καθημένη έπι στύλου ?.

Είναι δέ πιθανόν και άλλαι παραστάσεις γυναικείας μορφής καθήμενης έπι
υδρίας νά εΐναι Νΐκαι, εις τάς οποίας έχουσι παραλειφθή αί πτέρυγες 8 και νά πρό-
κειται μάλλον περι κοινοΰ τύπου, τον οποίον έμιμήθη ό τεχνίτης μας.

Ή χρήσις τοϋ τοιούτου μαχαιριού δέν είναι ακριβώς γνωστή. Προφανώς δέν
έχρησίμευεν ώς μαχαίριον κοπής σκληροτέρων όπως δήποτε πραγμάτων, όπως
πείθει τό μαλακόν τής λεπίδος, άλλα μάλλον θά ήτο χρήσιμον προς μάλαξιν εύπλάστου
μάζης. Όπωσδήποτε έπειδή ό τάφος, καθώς άποδεικνύεται από τό κάτοπτρον, άνήκεν

εις γυναίκα, δέν αποκλείεται ή πιθανότης, ότι ή χρή- ^_\

σις αύτοϋ δέν ήτο άσχετος προς τον γυναικεϊον καλ-
λωπισμόν και συγκεκριμένως προς τήν έπίθεσιν μύρων,
αρωμάτων ή καλλυντικών εις τό σώμα ή τήν κόμην.
Ό Εοοθγϊ πρώτος δημοσιεύων άγγεΐον τοϋ Βερο-
λίνου (είκ. 3) έ'χον σκηνάς έκ τοϋ βίου των γυναι-
κών ερμηνεύει τά μετά αλαβάστρων έπιμήκη άντικεί-

Ύ

Α

μενα ώς εργαλεία τοιαύτης χρήσεως 1° επίσης δέ όμοιον ?. & ειου τον Βερολίνου

νομίζει και τό έπίμηκες άντικείμενον, τό όποιον κρατεί

εις τήν άριστεράν χείρα γυνή αγγείου τοϋ Μονάχου 11, θέτουσα προφανώς άρωμα ή άρω-
ματισμένον έλαιον εις τήν κόμην μετά τό λουτρόν άπό άλάβαστρον εύρισκόμενον εις τήν

1 Βιιΐΐβ, ΚοββΙΐθΓ Εβχ. III σ. 309. γαμικούς λέβητας αί Νΐκαι, αΐ όποϊαι πετοϋν τυπικώς

2 ΡαΓίλν&η^ΙβΓ, 83ΐηιη1υη§ 8&βθΐΐΓθί£ I πίν. 68. κάτωθεν των λαβών είναι ενίοτε χωρίς πτερά (ΑγοΜοΙ.

3 Κη&ρρ, ΝΠ<6 σ. 81. Ζβίί. 1882. πίν. 7).

4 Πρβ. Μουσεΐον Βερολίνου άρ. 2404, 2405. 9 ΑγοΙι. Ζβΐ1υη§ 1882 σ. 151 πίν. 7.

δ 8ίχΐ(1ηίοζ1ία ε. ά. είκ. 11. 10 Έάν ή άρχαία ονομασία των εινε «καλλίβαντες»,

6 ΝϊοοΙθ, ΜβϊάΪ38 βί 1β βίγ!β ίΙοιίΓΪ είκ. 16. (Ησύχιος: κολλίβαντες δμοια σμιλίοις και ψαλίσιν έν αίς

7 Κθ3θ1ΐθΓ ε. ά. σ. 307. τάς όφρϋς κοσμοϋσιν αϊ γυναίκες) δέν είναι βέβαιον.

8 Τύπος άπτέρου Νίκης δέν ύπηρξεν Βυΐΐθ (ε. ά. σ. 11 Ι,ϊϊΙζοτλγ - ΜϋηοΙιβηβΓ ΑηΙΠίβη πίν. 35. = Γ. Β.
316) αλλά τό φαινόμενον δέν είναι ασύνηθες. Εις πολλούς Πίν. 107.
loading ...