Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1925-1926

Seite: 190
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1925_1926/0202
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
190

Νικ. Χ. Κοτζια: Ένεπίγραφον χριατιανικόν άνάγλυφον

Λ Ε 1925-1920

Εϊοΐί και ^αοΐίβπι&^βΐ) πρβλ. καθ' ημάς ΐνδ.
ξανίτας, ηιϋοΐιίΐ» βλ. γενικώς (ΚθΠΐ, Κ&βΪΓΟδ

1ιιιρΓ^8ο1ι\νθΪ88 (ΚγθΙ;γο1ιπιθγ, Εΐηΐθίί. 69,2.
— Ηθΐιη, Καΐίαρίΐ. σ. 553 εκδ. 7) = Ηαρπιι

Επιγραφή εκ Θράκης.

εν Ρ. \¥ί88. XX, 1399. — Ρι·β11\νίΙζ, Είγηι Ι
ΛΛ^Γί,Ι). 252).

Περίεργοι δ' είναι καΐ αί συμπτώσεις τοΰ
Κ&πγϊ8 = θ!)θγ (ΛνοΓίίΐηη.'), αΙιηοΓοΙ. 1ι&£γ και

ΕΝΕΠΙΓΡΑΦΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΝ ΑΝΑΓΛΥΦΟΝ

Εις τάς μέχρι τούδε γνωστάς ανάγλυφους επί
μαρμάρου χριστιανικάς εικόνας 1 προστίθεται και
ή τοΰ Αρχαγγέλου Μιχαήλ, εΐκονιζομένου εν
προτομή (Είκ. 1) επί μαρμάρινης ενεπίγραφου
πλακός, ευρεθείσης εν τώ προαύλιο) της οικίας
τοΰ Σπ. Μίχα 2 της σημερινής κωμοπόλεως
ΚοροπΙ 3 της Αττικής.

1 Πρβλ. Γ. Σωτηρίου έν ΚοοιίβϊΙ ά'βιικίβδ, άβ-
ύϊββΒ&ΐΆ ιηβπιοΐΓβ άβ Ν.Ρ. ΚοπάπίΣον 1 ΡΓα§ιιβ 1926.
σελ. 125 σημ. 1.

2 Ή οικία αύτη είναι μία έκ των ολίγων επ σω-
ζόμενων αρχαίων οικιών χοϋ Κουρσαλά. Τήν δ' έν τω
προαυλίω αυτής εύρισκομένην πλάκα (Είκ. 1) ό έμός
πατήρ γενόμενος ιδιοκτήτης της οικίας, ένετείχισεν εις
τήν πρόσοψιν τοΰ άργότερον οίκοδομηΰέντος μαγαζιού
του, όπου μέχρι τοΰδε ευρίσκεται, χωρίς νά έπιφέρη
βλάβην τινά.

3 Τό όνομα της κωμοπόλεως Κουρσαλά μετεβλήθη
εις Κοροπί από τοΰ 1840 (Βλ. Έφημ. Κυβερν. φυλ.
22 σελ. 129 της 18-12-1840). Σύντομος Ιστορία ταύτης

(ΟΙΕ. 522. πρβλ. τέλος γερμ. ΙιαΙοείΓ = θΙ)βΓ
(Ηβΐιη. ιΐδ).

Π. Πετρίδης

Ή πλάξ, σχήματος τραπεζοειδούς, μεγ. πλ. 0.42
μ, ΰψ. 0,33 μ. και πάχ. 0,075 μ. εκ λευκοϋ πεντε-
λησίου μαρμάρου, φέρει κατά τήν άριστεράν άνω
γωνίαν άνάγλυφον παράστασιν τοΰ Αρχαγγέλου
Μιχαήλ. Παρίσταται δέ οΰτος έν προτομή και κατ'
ενώπιον, νέος αγένειος, έ'χων πρόσωπον ωοειδές
και πεπλατυσμένον, οφθαλμούς μεγάλους, ζωη-
ρούς καΐ αυστηρούς, μήλα έξωγκωμένα, πώγωνα
ισχυρόν και προέχοντα, τήν περί τό στόμα χώραν
αισθητώς κοίλην, κόμην δασεΐαν, κεχωρισμένην
εις τό μέσον και πίπτουσαν εκατέρωθεν τοΰ μετώ-
που άνευ τινός κάμψεως· δ υψηλός τούτου και
κωνικός μετά πτυχής έν τώ μέσω λαιμός χωριζό-
μενος άπό τοΰ κορμού διά γραμμής ελλειψοειδούς,
είναι άνάλογος προς τό μέγεθος τής κεφαλής.

Τοΰ κορμοΰ τέλος μόλις διακρίνονται οί ώμοι
και αΐ υπέρ τούτους πτέρυγες, δλοος δυσδιάκρι-

δημοσιεύεται μετά των μνημείων έν τω προσέχει Άρχ.
Δελτίω.
loading ...