Agostini, Leonardo  ; Gronovius, Jacobus  
Gemmae Et Sculpturae Antiquae (Band 2) — Franeker, 1694 [Cicognara Nr. 2737]

Seite: 51
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/agostini1694bd2/0061
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
jm

Ad GEMMAS AnTIQUAS.

Annulefirmofa digkum vinclurc puelU ,
ln quo cenfendum nilnisi dantis amor.

5*

In ejus fine:

Irrita quidvoveo ? parvum prosiciscere munus >
llla datam tecum fentiet ejfesdem.

Hi annuli servabantur cum cura & quadam zelotypia,
ne ab ullo unquam viderentur, ut colligitur ex Plauti
Aslnaria in pa&is juvenis illius,

Spessandum ne cui annulum det, neque roget.

Illos vero annulos, in quibus simpliciter amicis pre-
cabantur pacem Sc bonam fortunam, credibile est datos
fuisse , quum peregre proficiscerentur, ut solebant tunc
felicia omnia precari j quando etiam illis dabatur efty-
pum faciei, ut ex Senccse au&oritate conatur probare
Tomasinus in libro de tesseris : /micos feregre abeun-
tibus imaginem fuam donasse indicat Seneca cap. 40 >
quam swe dubio circumscrebant in annulo. Jam igitur
venienti mihi ad expositionem hujus figuras videtur
hic esse posse unus ex circulatoribus, quos conduce-
bant propter mansuefaftas feras ad voluptatem popu-
li, & ad lucrum inde colligendum. De tali loquitur
Apollonius Tyaneus apud Phitostratum , inducens
leonem , in quo erat anima regis Amasios , erat-
que aliquis iEgyptiusj qui illum monstrabat, ducens
eum ligatum , non secus ac mansuetisslmum canem :
unde hic leo non modo blandiebatur suo re£tori ,
sed cuicunque occurrenti. Vir quid&m leonem man-

2 suesa-
loading ...