Agricola, Joseph  ; Molitor, Ludwig  
Theoria Motus In Conflictu Corporum Physice Et Algebraice Exposita — [Heidelberg], 1773 [VD18 14363399]

Seite: 4
DOI Seite: 10.11588/diglit.29349#0012
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/agricola1773/0012
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
0.5
1 cm
facsimile


1 «

4

o

i

Definitio IV. Aci rite intelligendas

- /A- »

leges confMui proprias, necesie est nrius
perspestas habere leges tam confMui
Quam cuivis motui communes; leges vero
istae rede dicuntur ordinationes summi con-
ditoris voluntate Uberrime stabilitae, quas
(conflanti experientia teste) mobile quod-
vis inviolate /equitur.

Scholion. Leges hasce non esfe nccelli tatis
absolutae, ex eo manifestum fit, quod neque ex
principio contradictionis, neque ex corporis natura
derivari queant. Errat proinde impiissimus Spi-
nosa ejusdemque furfuris H u M e u s, quorum
uterque ex legum, juxta quos motus in natura pe-
raguntur, conficta immutabilitate, & miracula ipsa
& miraculorum possibilitatem impugnat, vid. ani-
madvcr. in librum essays concerning human un-
derjlanding contra Humeum an. 1769. Hei-
dclb. edit. ■

Caput II.

De legibus quae tam conflictui quam cuivis

motui communes sunt.

§. I. Lex I.

obii e perseverat in slatu seu motus, seu
quietis unisormiter in dire dum , nijia
vi movente extranea slatum, in quo esty im-
mutare cogatur. Quiescat corpus: ergo

admo
loading ...