Agricola, Joseph  ; Dhamen, Ignatius  
Philosophus De Anima Sua Ex Ratione Cogitans — [Heidelberg], 1776 [VD18 14363313]

Seite: 32
DOI Seite: 10.11588/diglit.29365#0038
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/agricola1776/0038
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
0.5
1 cm
facsimile

sunt alia his similia, quorum tota ratio ss
vel motuin vel quietem respicit? adco- p
gitationem vero assurget nunquam: aut q
quis nexus inter partes diverlum situm r*. 0
ae distantiam obtinentes, aut certo ordi- d
ne collocatas , & cogitationem ? quae li w
in situ 7 diitantia ordine &c. sui rationem V
iussicientem habeat, quis certum parti- m
bus situm asiignat ? quis diilantias meti- lai
tur? quis ordinem deicribit ? opera- na
tiones istae adiones sunt entis cogitantis, tic

ens cogitans dum cogitat ? non est iine er

cogitatione ; 6z tamen in ea liypotheil aii

ageret cogitando? ut cogitaret ? sicque ve

per esFedum cogitationis produceret co- ^ or
gitationem. hi

C . . 20. Si cogitatio non est essentialis

non! est corporis proprietas ? niim accidentalis
modus ejusdem assedio dici poterit? nihil mi- ,
corporis. nus. Quod enim accidentaliter conve-
nit corpori ? ita convenit ? utpossit non
convenire; igitur juxta vulgatum prin-

cipium nihil ejl sine ratione sufficiente;
ad quod omnes veritates accidentales
examinari oportet ? debet este susficiens qu
ratio, cur cogitatio potius conveniat cor- tic
pori , quam non conveniat: quae autem
illa ? qcc

21. Attamen non una datur veritas, ^

eujus rationem sussicientem mens huma^ ate

na? quae illius imbecillitas est: ? pervi- Qu'
dere nequeat: quis enim non experitur #
ajdistimum corpus inter animarn com- do

mer-
loading ...