Agricola, Joseph  ; Dhamen, Ignatius  
Philosophus De Anima Sua Ex Ratione Cogitans — [Heidelberg], 1776 [VD18 14363313]

Seite: 48
DOI Seite: 10.11588/diglit.29365#0054
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/agricola1776/0054
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
0.5
1 cm
facsimile
48

quandoquidem quid altera cogitaret 7
ignoraret altera. Certe li animus meus
esset dividua quaedam natura per cer-
tam cerebelli, vel aliam corporis par-
tem pertinens ; ea mentis meae pars,
quae in extremitate nervorum in nares
dimanantium sentiret odorem rosae,
non posiet advertere rubicundum ejus
colorem , quem alia quaepiam animae
particula sita in extremo nervo optico
perciperet: atque ita pars ea ? quae sen-
liim odoris habet P non foret coioris sibi
conscia: atqui sensionem utramque ea-
dem individua pars debet excipere; si
enim alia odorein , ruborem aiia per-
sentisceret; non magis posset eorum di-
scrimen a me adverti 7 quam ii homo
unus sensu odoris destitutus colorem,
alter visu privatus odorem percipit, ubi
certe neuter sensionis , quae in aitero
est; conscientiam habebit.

33. Frustra stim st contendam candi-
di coioris sensionem consiari ex ideis
septem colorum primariorum: igitur &:
cogitationem ex pluribus partibus con-
fieri, ac proinde mentem dividuam esse
posse. Fallor: candidi coloris seniio non
conssatur ex ideis septem colorum pri-
mariorum , una est non muitipiex idea
nec in plures partibilis. Quamvis enim
ieptem diverii radii totidem dissimilibus
coioribus imbuti iimul impellant ocu-
lum; ea tamen pulsio in se una atque

iim-
loading ...