Agricola, Joseph  ; Dhamen, Ignatius  
Philosophus De Anima Sua Ex Ratione Cogitans — [Heidelberg], 1776 [VD18 14363313]

Seite: 50
DOI Seite: 10.11588/diglit.29365#0056
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/agricola1776/0056
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
0.5
1 cm
facsimile
5o

tatis satis liquet. Ad haec vis inertiae,
qua corpus causae moventi adversatur,
liatumque suum y in quo semel poiitum
est? immutare nequit, non corpori mo-
do? sed ipsis quoque punstis ejusdem in-
dividuis communis est: quin etiam ideo
corpori vis illa convenit^ quia minimis
ac individuis materiae pun&is propria
est. Ouodii enim vis ea non iplis mate-
riae pundis? & propter haec corpori con-
veniret; ergo 6c puiudis individuis, &
ipsi corpori tribueretur per existentiam
plurium extra se politorum 7 ac certo
quodam modo inter sese unitorum; at-
qui propterea, quod piura coexistant,
atque inter se unita sint ? non intelli-
gitur j cur motioni, aut status muta-
tioni reiistat corpus ? seu cur vi inertiae
polleat; igitur vis inertiae a compositio-
ne iive natura corporis non pendet: igi-
tur iplis materiae pundis individuis et-
iam extra compoiitionem convenit; sed
cum vi inertiae pugnant proprietates
animae ; sentit enim anima mea, &
quando sentit, una sentit, se sua vqnon
aliena moveri: sentit se de innumerabi-
libus rebus cogitare 7 etiam dum nulla
extrinsecus a&ione pulsatur, sentit de-
nique se esse liberam ? in sua esse pote-
llate demonstrationis cujuspiam filum
interrumpere y novumque exordiri; jam
vero materia propter inertiae vim iic
ccmpatata est, ut nist puisu alieno per-

ciea-
loading ...