Agricola, Joseph  ; Dhamen, Ignatius  
Philosophus De Anima Sua Ex Ratione Cogitans — [Heidelberg], 1776 [VD18 14363313]

Seite: 53
DOI Seite: 10.11588/diglit.29365#0059
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/agricola1776/0059
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
0.5
1 cm
facsimile
purpurati religionis nostrae pugiles,
eadem esset & animi & corporis na-
tura? quid causae est; cur aegrorum unus
ex dolore taedio quati consiciatur? alter
vero majores corporis affiidationes se-
rena fronte sustineat, si nihil eil in ho-
mine, cujus natura materiae indolem
tranicendat ? materiae effedtus necessa-
rii sunt; unde tanta inutroque dispari-
tas? dulce ess habere dolorum socios:
miniiitur mali acerbitas aliorum commi-
seratione, solatio, aut spe illius brevi
traniituri, praeeiigit animus sediones
in corpore gravissimo cum dolore con-
junffos, ut vitam servet: quid ita ? li
quidquid in homine peragitur, esseffus
materiae est.

37. Anima mea stibjeftum perdura-
bile est & modisscationum capax, substan-
tia est , iubssantia ab omni materia se-
junda, spiritualis est: qualis si non es-
set , non foret proseck) cur res omnis
materiae expertes cognosceret, veliet,
desideraret; operationes istae materia-
les non sunt, quae enim materiam in-
ter & objeda spiritualia proportio, quae
stmiiitudo inter operationes corporeas &
res nullius concretionis capaces ? ope-
rationes effedus animae sunt ; anima
enirn cognoscit spiritualia objeffa, anima
iliavult;anima eadem desiderat: an effe-
ssus potest esse sua causa nobiiior? iit ita:
tota ratio sufficiens effestus in causa est;

D 3 quia
loading ...