Agricola, Joseph  ; Dhamen, Ignatius  
Philosophus De Anima Sua Ex Ratione Cogitans — [Heidelberg], 1776 [VD18 14363313]

Seite: 56
DOI Seite: 10.11588/diglit.29365#0062
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/agricola1776/0062
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
0.5
1 cm
facsimile
$6>

ine destitutum esse existimem. Nam
iicuti sensu intimo percipio me vivere
& cogitare: ita sentio plane meo me ar-
bitrio atque deledu velle ac nolle pluri-
ma: ii ergo illud in dubium non revo-
co, istud negare qui possim. Accedit
quod libertate sublata ? omne honesti &
inhonesti discrimen, ornne legum vin-
culum, omnis denique vitae ratio con-
vellatur. Non detur libertas : igitur
frustra adhibentur laudes ? minae prae-
mia , & inique sunt supplicia omnia
constituta.

41. An vero sensus intimus idoneus,
libertatis meae testis estequeat? an fieri
non possit, ut quae ago ? libere agere
videar ? reapse non possim non agere?
multi certe conscientiae testimonio con-
stare putant membra corporis ab anima
efficienter cieri, eandem per totum cor-
pus susam y ac tributam eise; quae tam-
en admodum incerta, ac perobscura
sunt: cur non idern in negotio libertatis
usii possit venire ? fallor sisita disputem,
& nimium sallor: quod enim ad motio-
nes membrorum ? animaeque praesen-
tiam attinet y hoc totum est, quod ex-
perioiy simul in animo voluntas enata est,
simul in membris ineste certas commo-
tiones; item sic{uimotu&extrinsecus ob-
latapulsione in his membris excitentur;
continuo redundare in aniinum percep-
tionem ipsum autem nexurn; qui inter

anl-
loading ...