Agricola, Joseph  ; Dhamen, Ignatius  
Philosophus De Anima Sua Ex Ratione Cogitans — [Heidelberg], 1776 [VD18 14363313]

Seite: 59
DOI Seite: 10.11588/diglit.29365#0065
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/agricola1776/0065
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
0.5
1 cm
facsimile
txem quare voluntas quidpiam ample-
datur , vel repudiet semper esse ali-
quam oportere, major exceptione om-
ni tedis est conscientia intima, Qua-
re autem y cum paria bona proposita
suntj alterum prae altero eligat, id ob
extraneam aliquam rationem fieri debe-
re; neque sensu intimo, neque aHis ar-
gumentis.evinci existimem. Voluntas
bonum alterum aequali alteri praeferre
nequeat, nisi rationes extraneae eidem
veniant subsidio? si hoc; igitur obl.atis
aequalibus bonis libertas iita erit in
praecedente quadam mentis delibera-
tione, novorum motivorum seu incita-
tamentorum conquiiitione , fortiorum
momentorum apprehensione &c. quod
quidem etsi multis modis reprehendi
possit, accipio tamen ? quod datur; Sc
quaero, an hae mentis aftiones conqui^
rendis fortioribus pro parte altera mo-
mentis occupatae pendeant a praeceden-
te aliqua voluntate, an non? ii non pen-
deant, erunt omnino necessariae y ne-
que ullo modo in potestate mea poiitae 5
quare ope earum libertas explicari haud
poterit, Sin autem pendeaiit; ipsa illa
voiuntas praevia itidem pendebit ab
ejusdem modi mentis adionibus prae-
eedentibus, de quibus idem rursiis dici
oportebit. Atque ita intistendum erit
denique aut in necessariis, ac in explL
cabilibus animi atlionibus; aut in plena

volun-
loading ...