Agricola, Joseph  ; Dhamen, Ignatius  
Philosophus De Anima Sua Ex Ratione Cogitans — [Heidelberg], 1776 [VD18 14363313]

Seite: 60
DOI Seite: 10.11588/diglit.29365#0066
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/agricola1776/0066
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
0.5
1 cm
facsimile
voluntatis aequilibritate, suiqiie deter-
minandi essieacitate absque ulla lpecie
majoris boni. Pendeat enim vero volun-
tas mea a praeviis adlionibus A; unde
extiterunt adiones A? extiterint a vo-
limtate B; unde voluntas B? ab adioni-
bus C: unde ortae sunt adiones C? fa-
cile proseclo intelligitur, vel in aliqua
necessitate , vel in perfeda voluntatis
aequilibritate eile demum acquiescen-
dum. Quodsi igitur omnem meam li-
bertatem in praevia quadam consultatio-
ire litam eise putarem ; ex his unum
quodpiam admitterem necesfe foret,
vel sericm insinitam volitionum &:
consultationum subordinatarum, vel con-
iultationem unam aliquam absolute ne-
ceiTariam, a qua libera volitio pendeat,
vel deniquc liberam mentis meae pote-
ilatem sese absque ipecie majoris boni acl
volendam ve! eligendam consultationem
determinandi: admitto primum; omnis
volitio libera inter adynata reserenda est,
cum series infinita nunquam peragrari
queat: assero alterum , libertas a ne-
cessitate siisiollitur , quandoquidem id,
quod cum riecessario comiexum est, ne-
cessaiium iit oporteat: placet tertium,
ergo datur in rne potesias memetipsum
absque tpecie maioris borii determi-
riandi.

44. Aget ergo voluntas sine motivo ?
quasi vero qui oblatis duabus semitis

per-
loading ...