Agricola, Joseph  ; Dhamen, Ignatius  
Philosophus De Anima Sua Ex Ratione Cogitans — [Heidelberg], 1776 [VD18 14363313]

Seite: 64
DOI Seite: 10.11588/diglit.29365#0070
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/agricola1776/0070
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
0.5
1 cm
facsimile
6t\

fuisset semper, fuiiset sine existendi ini-
tio; ac proinde creatus non foret: spi-
rituSj qui ie conservare nonpotest, an
me conservare poterit, non poterit; igi-
tur nec creare me potuit. Ego certe,
qtiamvis sublimis sim tpiritus non sso-
rem, non lapillum, non paleam, non
unam atomorum , ne dixerim animam
estiei a me posse comperioi

a. Sum, hon sum a ine ipsa? non a
Causa creata , nec stne omni cauta sum.
Nam quia contingenter sum , necesse
est mei rationem suftiicientem esse in
ente aliquo, in me non est) vel enim
necessario essem , vel egissem antequam
existerem. A qtio existendi initium
habeo ? ens sit oportet me longe perfe-
<ftius? me longe melius : ens cujus sa-
pientia spiritum tam perfeftum mente
concipere noverit, cujus potentia pro-
ducere potuerit; cujus bonitas voluerit.
Ouae ehtis luijus tam sapieniis, tam po-
tentis tam boni natura est? Ens a se esse
debet: a se produstum esse nequit;idem
enim tam parum se ipsum producit,
quam parum agit , antequam existat,
riecess*ario igitur esse debet, semper fuis-
se, semper essbi Imo ens necessarium
mei cauia est : si enim contingens fo-
ret j potuisset non eise, ab alio esset, li-
mitatum esset, existentiam mihi tri-
buere non potuisset. Ens a se, ens ne-
cessarium, ens perfestissimum ; ens in-
loading ...