Agricola, Joseph  ; Dhamen, Ignatius  
Philosophus De Anima Sua Ex Ratione Cogitans — [Heidelberg], 1776 [VD18 14363313]

Seite: 66
DOI Seite: 10.11588/diglit.29365#0072
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/agricola1776/0072
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
0.5
1 cm
facsimile
66

4. Immenlis a Deo intervallis se*
jnnda sum: qua ratione sinita cmn sim,
finem meum, finem intinitum, Deum
assequi potero ? cesset metus, cedat an-
xietas. Opus Dei sum , propago quae-
dam ejus perfecdionum, Divimtatis ad-
umbrata imago ; manisestat ilie in me
suam sapienfiam , ostendit potentiam.,
commendat bonitatem; perfectiones istas
possum cognoscere, laudare , amare.
Verum est bonorum meorum non indi •
get in se uno optimus, & omnis boni
lcaturigo, extrinsecam tainen iilius glo-
riam augere & possum, & Ceneor: au-
geo, st aufforem meum & conservato-
rem, ens supremum ac insinite perfe-
<ftum revereor, ejus excellentiam stim-
mumque in me imperium veneror,
adoro. At nunquid magnum aliquidr
praesto obsequia minirna maximo re-‘
rum omnium effedori ac Domino clese-
rens? majora non exspe&at, quam per
ssgnitio vires praestare liceat. Vires itaque meas
Dei. utut exiguas intendere hic juvat ad tan-
ti momenti negotium, ex quo selicita-
tem meam potissmiam partem depen-
dere intelligo. Mens fe exerceat astfe
dueDeum cogitando, ejus perfediones,
quantum humano intelledui licet, cle-
misto animo ruminando , sapientiam,
potentiam, providentiam , bonitatem,
sanditatem, aequitatem caeteraque ejus-
dem attributa demirando, eideni utpo-

te
loading ...