Agricola, Joseph  ; Dhamen, Ignatius  
Philosophus De Anima Sua Ex Ratione Cogitans — [Heidelberg], 1776 [VD18 14363313]

Seite: 69
DOI Seite: 10.11588/diglit.29365#0075
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/agricola1776/0075
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
0.5
1 cm
facsimile
?

)

69

adlaborandum est, ut illud seria poeni-
tudine mihi rursus reddam propitium
atque ad viam , a qua male deflexi sine ^
mora redeam, redoque deinceps cursu *
ad iinem ultimum contendam.

5. Donum Dei sum, ita tamen, ut
suum ille in me dominium nunquam
abdicet, nec abdicare possit. Libereme
Deus condidit; ex quo autem condidit,
necessario est mei Dominus ; hoc illius
perfedio, hoc mea postulat infirmitas,
quae nulla in re sibi siisiiciens necessario
dependet a Deo : summa igitur eidem
injuria fieret, si donum adeo excellens,
si me ipsam pessiimdarem : Duo potissi-
mum in me conditorem commendant
intelle&us & voluntas, sua utrique fa-
cultati impendenda cura, utraque, quan-
tum sseri potest, emendanda & persicien-
da est.

6. Intelledus ad rite percipiendum officsa
informandus est, ut bonum a maio, ii-anim^er-
citum ab illicito , a vero falsum discer-gaintelle--
nat: ne autmalum sub specie boni, aut dum.
falsum sub imagine veri eidem illudat.
Cavendum praeterea, ne ad judicandum
proruat prius , quain undique serio &
accurate rem exploraverit. Prae pri-

mis autem reste de Deo sentiat, deprin-
cipiis ssbi divinitus concessis, de prae-
ceptionibus vel prohibitionibus quae vel
omnibus communes sunt, vel suo cujus
vis statui ac conditioni propriae. Ne
E 3 au-
loading ...