Agricola, Joseph  ; Dhamen, Ignatius  
Philosophus De Anima Sua Ex Ratione Cogitans — [Heidelberg], 1776 [VD18 14363313]

Seite: 72
DOI Seite: 10.11588/diglit.29365#0078
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/agricola1776/0078
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
0.5
1 cm
facsimile
menti tenebras objicit ? juvat summi
momenti argumentum citra praeconcep-
tas opiniones serio ac rigoroso examini
subjicere, Quae immortalitatis vera
efl: ac genuina notio? ii philosophice co-
gitare velim, facile intelligo necessariam
quandam consociationem esse immorta-
litatis cum existentia semper duratura
vitaque nunqnam finienda: semper exi-
ssere ac semper vivere est immortalem
esse. Quod vita caret, nec mortale, nec
immortale dici potesty ad utrumque
enim vita requiritur y quae vel amitti
possitjvel amitti nequeat: quod autem
vita praeditum est, iped:ata natura sua
utriusque proprietatis capax est? prout
vita aut privari potest aut nonprivari,
moriturque dum vivere desinit, tametsi
ejusdem existentia ? quatenus ens efl^ad-
huc perduret. Quare si animus meus
immortalis est, debetprimo semper es-
se? secundo semper vivere; nec esse de-
sinet y nec vivere cessabit y nisi vis quae-
piam praefto sit, a qua sive existentia
liia privetur y sive exspolietur vita,

3, Quae illa vis tam potens tam mihi
inimica ? creata* vel increata? imo ve-
ro creatam rideo y in creatam non ti-
meo: haec non soletsua animam exiflen-
tia vitaque privare , illa non potest, An
fallor ? non fallor, quamdiu me ratio
non deserit. Qui enim privabit existen-
tiaa an nihilando? imo vero» vis pro-

Ulo
loading ...