Agricola, Joseph  ; Dhamen, Ignatius  
Philosophus De Anima Sua Ex Ratione Cogitans — [Heidelberg], 1776 [VD18 14363313]

Seite: 81
DOI Seite: 10.11588/diglit.29365#0087
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/agricola1776/0087
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
0.5
1 cm
facsimile
gr "

natae, slitdmmqne easdem perficiendu
Cupido isthaec multis de causis hac in
vita expleri nequit: corporis a quo in
operando dependet, inertia, perpetuae
curaepro viciu & vestitu, sensuum he-
betudo , infirmitateSj necestaria poststu-
dium quies^ aliaque quam plurima im-
pedimento iunt, ne anima ad thronuns
sapientiae scientiaeque proxime accedat.

An vero semper spes illi adempta erit
sapientiam, prout potest, adipiscendi &
agnoscendi veritatem ? an connata illa cu-
piditas frustra ab autore naturae concesta
est? utrumque iane, si nulla praeter eam?
quae sinem habitura est, vita iuperiiti

13* Virtus iiimmum Zenoni bonum Nec iit
est , habetque ea in re consentientem virtute^
sedam omnem stoicomm, Nec ego ab-
nuo virtutem propter se ipsam amore
omni aestimationeque dignistimam este;
veram in illa reposttam este selicitatam
plane non intelligo. Discrimen nernpe
media inter & finem probe discerni de-
bere existimem. Quam evidens est me
este creatum ad felicitatem veram, tam
certum este debet me iedandae virtuti
creatum este : felicitas sinis est, virtus
medium,quo iila obtinetur. Auclio cla-
mitantes phiiosophos quosdam ( sitamen
hoc iiios nomine compeilari deceat)viv-
tus ipsa sibi merces & praemium est:
audio puichra verba , sed verba , qui-
bus nulia notio subesh Quodst enim
F omnis
loading ...