Agricola, Joseph  ; Dhamen, Ignatius  
Philosophus De Anima Sua Ex Ratione Cogitans — [Heidelberg], 1776 [VD18 14363313]

Seite: 83
DOI Seite: 10.11588/diglit.29365#0089
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/agricola1776/0089
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
0.5
1 cm
facsimile
83

tem rempublicam erigerent; aufferan-
tur, quae reliquae sunt divitiae? quan-
doquidem virtuti cum egestate meliusr?
quam cum abundantia convenit: vitam,
summis pericuiis objecerunt, ut impen-
dentem procellam a civium capitibus
arcerent, prosuso sanguine ? gloriosis
vulneribus nobilitati de hoste vidores
triumpharunt; spolientur ofticiis? quibus
praeclariffime fundi sunt? notentur in-
famia? ejiciantur e patria? hossium lu-
dibrio tradantur, uti non deerit occasio
exercendae virtutis? sic nec obtinendae
felicitatis ? si virtus se ipsa line spe alia
feiix? fausta? beata est. Mutabunt ? opi-
nor? mentem suam ? atque alibi quam in
virtute mercedem ? alibi felicitatem in-
dagandam esse fatebuntur. Si porro in
virtute ? quae tamen maxime commen-
dat hominem ? ornatque ? felicitas iita
non iit ? certum est veram selicitatein
hac in vita non obtineri: &: tamen ex
connata in illam cupiditate me abripi sen-
tio ; an perpetuo me creator torquere
voluit boni? quod haberi non potest dc
non satiabili appetentia ? abiit: major
est illius in me bonitas ? quam ut rnihi
ita illudere possit aut velit. Ergo ae-
ternitas votorum meorum sitim restin-
guet? aeternitas desideria mea satiabit,
quae bono nullo temporaneo satiari pos-
iimt? <&: tamen satiari debent? ut vere
beatus iim. Nulla est felicitati cum in-
F 2 quie-
loading ...