Agricola, Joseph  ; Dhamen, Ignatius  
Philosophus De Anima Sua Ex Ratione Cogitans — [Heidelberg], 1776 [VD18 14363313]

Seite: 85
DOI Seite: 10.11588/diglit.29365#0091
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/agricola1776/0091
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
0.5
1 cm
facsimile
eant? an ejusmodi quidpiam de sapien-
tissimo creatore iine injuria vel cogitare
poiliim ? quae sapientia, ubi nulla vi-
res inter & effe&us proportio?

15. Anima creata ess; utDeum, quem ]?x £ne^
ignorare non potest ? ejus potentiam ? qui illi in
sapientiam? bonitatem, misericordiam, hac vita
justitiam caeteraque ejusdem attributa praefixus
agnoscat, agnitum laudet ? revereatur est.
ejusque mandatis obediat; malum fu-
giat; bonum seffetur, omni quo potest
virtutum genere sese exornet, proxi-
mum amet; eidernque ubi necesse fue-
rit pro viribus subveniat: verbo , vi-
vitBeOj vivit stbi, vivit proximo. Ta-
lis anima ? qui ea omnia ossicia sedulo
explet, nec stne difficultate explet; post-
quam istam ? quae in hac vita mortali
haberi potest^ perfedionum divinaruni
cognitionem iibi comparavit, postquam
in ea accensa fuit cupiciitas boni instniti
proprietates rnagis ac magis cognoscen-
di? postquam in illius amore serventius.
exarstt, postquam eundem ut meretur
honorare? laudare ? iiiique servire di-
dicit? in iilud ipsum ? ex quo extrada
fuit y nihilum abeat anima erga ornnes.
benevola ? pia y justa, anima pravarum
assedionum post varias pugnas, domina y
anima y quae omnes cupiditates bono-
rum temporaneorum in se restinxit y
ut conditorem suum clarius cognoscat y
ardentius umet ; mandatis iiiius perfc-
F 3 dius
loading ...