Agricola, Joseph  ; Dhamen, Ignatius  
Philosophus De Anima Sua Ex Ratione Cogitans — [Heidelberg], 1776 [VD18 14363313]

Seite: 87
DOI Seite: 10.11588/diglit.29365#0093
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/agricola1776/0093
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
0.5
1 cm
facsimile
87

ii anima solum ad tempus extitura elTet,
nec enim media fini? nec essedus viri-
bus? nec objeffa cupiditatibus propor-
tionata forent; haec cadere in Deum
non posiimt: non ess igitur cur dubi-
tem , utrum sapientisiimus creator ani-
mam meam aeternum conservare velit.

17. Imo creatorem non crederem,
si de animae meae mortalitate persua-
sus esse possem. Dura cogitatio , vera
tamen si vera conditio; siquidem animae
meae vita cum bonitate, cum sapientia,
cum providentia, cum aequitate creato-'
ris ita connexa lit; ut quo tempore ani-
mae mortem, vel annihilationem de-
cerneret , eodem pariter cessaret esse
bonus, sapiens, providus, aequus, eo-
dem tempore inciperet esse creator cru-
deiis, insipiens, improvidus, iniquus.

Has contradiffiones, has chymeras sine
blasphemia cogitare 7 ne fingere quidein
in Deo possum: stat igitur vita animae,
aeternum stat.

J-8* Potentia Dei summa ess, nihii Ex omnt-
tam validum, quod eidem aut possit, potentia
aut veiit resistere: agnosco in Deo po- Dei nihil
tentiam nullis limitibus continendam ; animae
sed agnosco pariter cl^risiimeque perspi- existentiae
cio peidyftionem Nuininis unam, per-timen-
fessioni aiteri haud quaquam posse esse ^um*
oppositam. Quare Chymerica erit omni-
potentia, quae vel contra Dei bonita-
tem; vel contra ejusdem sapientiam,

F 4 pro-
loading ...