Agricola, Joseph  ; Dhamen, Ignatius  
Philosophus De Anima Sua Ex Ratione Cogitans — [Heidelberg], 1776 [VD18 14363313]

Seite: 94
DOI Seite: 10.11588/diglit.29365#0100
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/agricola1776/0100
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
0.5
1 cm
facsimile
Exjustitia
Dei seu
aequitate.

94

Negare Deiim sapientem ? negare pro-
vidum, est Deum ipsum negare; quan-
doquidem ens ? in quo vel unica perfe-
<dio desideratur ? Deus else non possit,
quem oportet insinite perfedum esse.
guare cum existentia Dei aliunde certa
sit; manifessum est animae vitam per
omnem este aeternitatem duraturam.

22. Uti providentia Dei sapientia-
que ? sic etiam aequitas iliius hac in re
partem aliquam sibi vendicat. Legisla-
torem humanum legum luarum viola-
tionem aequis oculis aspicere non posse
veritas est nulli controversiae subjeffa:
Deus autem veluti legislatorum primus,
stc idea est illorum? penes quos est le-
ges aliis imperare: igitur perinde illi
este non potest stve homo ejusdem legi-
bus ? quas in cordibus nostris ita scrip-
sit? ut ignorari nequeant? refte viven-
do obtemperet, stve easdem male agen-
do non stne legislatoris contemptu teme-
re infringat: st autem hoc ? dubitare non
possum & poenas violatoribus paratas,
& praemia obtemperantibus statuta ejus
este efficacitatis ? ut legum salva este pos-
sit autoritas: efficacitas ista virtuti ? quae
ipsa stbi merces? vitio? quod ipstrni sibi
supplicium stt? tam parum tribui potest,
quam certum est fortunam sceleratis
plerumque potius? quam bonis favere.
guis vero virtutem seftandam ? quis vi-
tia repudianda arbitrabitur? si illue mi-*

seros,
loading ...