Aleandro, Girolamo  
Antiqvae Tabvlae Marmoreae Solis effigie, symbolisque exculptae Accvrata Explicatio: Qua priscae quaedam mythologiae, ac nonnulla praeterea vetera monumenta marmorum, gemmarum, nomismatum illustrantur — Paris, 1617

Seite: 28
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aleandro1617/0042
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
l8 ExPLICATrO

i&ato di£tus, vt videmus apud Lucianum., Hesy-
chium, Macrobium, alios. eius epitheti ratio est,
cjuod omnium rerum salus a Sole pendet. Por-
phyrius apud Eusebium tertio de Prasp.

<m7rov} eo quodmala ab inferioribus bijce Sol procul ex-
pellat, Herculem ipfum dixerunt. Audiit etiam vati-
cinator , vt testatur Plutarchus lib. de EI apud
Delphos. cjuapropter Apollini tripodem rapuisse
traditur. cjuin au£tore Apollodoro h ll. Biblioth.

t TQ.m&L s^ct<piazc^ ^Hjcmcm^cL^^ ^vTkiov l'Aovy auesla
tripode propriam fbi vaticiniorum Jedem conslruxit.
Herculem cjuoque fjivmylTM inuenio , cjuod
Apollinis cognomentum erat , vt Pausanias in
Atticis, Plutarchus Symposiacis meminere. ideo
Romas templum fuit Herculiac Musis cotnmu-
nc, non propterea quod Euandrum literas do-
cuerit Hetcules, vtvisumPliitarchoquaest.Rom.
Ljx. zutquia mutuis operis^ pmmiis iuuariy ornaricp,
ieberent Alufarum qmes defenfione l/erculis^ njirtus.
Herculis njoce Mufarum, vt aitEumenius Rhetor
Orat. de Scholis inRit. sedfortasfe obrationem
illam TheologieamquaHercules idem cense-
batur cum Apolline Musarum deo. Corona Her-
culispoptilea diei, no£tiscj> vicissitudines ex Solis
ortu, &recesTu demonstrabat: suntenim populi
folia altera exparte albicantia, ex altera nigro vi-
roreinfuscata. Probusad vil. Virg. Eclog.Pbyfici
hlerculem tempus dicuntinterpretantesy ideocp, populum.
ei adjignari aUegoricos^t quiahicolorftt t partes. tempo-
loading ...