Aleandro, Girolamo  
Antiqvae Tabvlae Marmoreae Solis effigie, symbolisque exculptae Accvrata Explicatio: Qua priscae quaedam mythologiae, ac nonnulla praeterea vetera monumenta marmorum, gemmarum, nomismatum illustrantur — Paris, 1617

Seite: 49
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aleandro1617/0063
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
T A B V L JE H E L I A C vE. 45)

prasfe&os fuiiTe,quum vtrumque maria, ac terras
circuncursantem finxerit antiquitas, illum tan-
quam nuntium,hunc tanquam singulas regiones
ab infestis monstris, & tyrannis liberantem.Quin
ait DionysiusHalicarn.Herculemin desertis lo~
cis vrbes condidiiTe,ssumina diuerti(se,qua: cam-
pos inundarent, excisis pctris aperuisie vias in
montibus, semitasin viis, aliaq; molitum } qux
mortalium vsuiestearbitratus foret. Porro Her-
culis Saxani mentio estin antiqua inscriptione
Tiburtina. id cognomentumfortasse an adeptus
estexfabula,cuius meminere Aeschilus in Pro-
metheo^ Strabolib. iv. cVHyginus lib. Astron.
Aiuntiiquidem lnnumerabarbarorum multitu-
dine oppresso quondam Herculi deficientibus
telis loue suppetias tulisfe magna vi lapidum,qui-
bus ille sese tucatus hostcs fugauit. Aliam de saxis
enarrat fabulam Apollodorus libro secundoj
Hercule nimirumobsidente Ilium,Telamonem,
qui cumeoerat,priorem ingrelTum esse vrbem;
quumq; Hereulem id#gre ferre animaduerriffet,
proximos adiacentes lapides colligere aggres-
sum, Hereulc ver6 quid nam faceret interrogan-
te,aram se Herculi Callinico excitare^respondis-
se: eamq; rem ab Hercule laudatam. Tertia ex
Ouidio addi potest lib.vlt.Metamor.de iudiciariis
jcalculis. nam quum Mycilus quidam damnandus
esset, voto Herculi faelo calculi omnes x qui
nigri m vrnam demissi fueranc albi extraeli
sunt. Sed nonna &: Apollo termmalis, vialiscg

G
loading ...