Allacci, Leone  ; Inghirami, Curzio [Hrsg.]
Leonis Allatii Animadversiones In Antiqvitatvm Etrvscarvm Fragmenta — Paris, 1640 [cicognara Nr. 2553]

Seite: 14
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/allacci1640/0026
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
*4 Le on js All atii

ipse arbitratur, Etruscis insculpta, quse nullum-
inpraesentemvsque diem intellectuadmittunt.
Ea ab aliquo Etrusco Aruspice appolita fuiisc,
nontamen abillis, qui ante Bellouesum hicre-
gnabantjVt aliquorum erat opinio 5 quando fT-
dem omnem excedat marmor ab illis ad hxc vs-
que tempora durare potuiise. Galli vero in Ita-
liam PriscoTarquinio Romse regnante, sub Bel-
loueso>ac Sigoueso Ambigati sororis siliisJ:circa
annum ab Vrbe condita 157, mundi 3407. ante
Christum nempe Vulterranse,22 63,cum

nonintegra, neque inuiolata, sed confecta iam
xtate,impcrium illud senesceret, transierant,
VIIL Quemadmodum ergoplanilsimedemon-
Ilratur,has scripturas nuilas5 temporibus,quibu$
linguntur,£uilse, euidentinjma quoque ratione
eonhrmatur non fuisse, vt Lusor fingit, rerum
plurimaruplures compolitores, sed vnum com-
pilatorem,quiomniaista eodem genios& sermo-
ncdi<fbauerit3ae calamo scripscnt. Inillis enim
nulla llyli diuersitas, nulla sententiarum varietas,
nullainuentionis,nulla deniqueipsius cornposi-
tionis differentia: quse hominibus longo tempo-
ruminteruallo disiunctis, tempestatum ipsa con-
ditio3.& rcrum publicarum ratio, & do6hina-
*umtenor immutatus non concedit modo,sed
leniter5,& mutatione haudpereepta ingerit. Alir
loading ...