Allacci, Leone  ; Inghirami, Curzio [Hrsg.]
Leonis Allatii Animadversiones In Antiqvitatvm Etrvscarvm Fragmenta — Paris, 1640 [cicognara Nr. 2553]

Seite: 60
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/allacci1640/0072
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
£o Leonis Allatii

smeobleclatione vidi, quod &alij dc Vuorman-
tia , & Moguntia fatentur; ssumen illud num-
quam celTantiseloquentia;,ac pra:petes senten-
tiarumex Patribus congestarum turbines com-
mode excipere, signare locajineas a capite duce-
rc , quandoque etiam pausam facere quo-
dammodo respirare> sine vllis notis, sed koc no-
stro chara&ere, quo scribimus: & postmodum
intereos scriptione collata parum , aut nullum
inetTe discrimen. Idquenon semel, scd s^pistlme
experti, semper verba ipsa, & sententias concio-
nantis habuere. Et qui verbis meis non tribuc-
bant, sensibus tandem suis fidem praestiterunt.
Tantam in scribendo celeritatem cum Romani
scriptionc illasuaconsequi haud poiTent,adno-
tas confugerunt,quarum numerum adquinque
miiliaexcreuisse, sunt qui referant. Celeritatem
scriptionis per notas examinat HermannusHugo
De prima scribendi Origine cap. is.
XXXVII. Eandem cum Latinis Literis Gixcx
quoquesortem nadbesunt. Hac siquidem aecate
lons;e ab antiquailla diuersa, ( vt hinc.quoque
argumenta ad refellendas Fesulanicas antiquita-
tes desumamus) scribimus magis currenti, &
quas literas ipsas vniat ad veiociorem scriptio-
ncm, ratione,eaquetantumabantiquisillisdes-
ciuit,vtferein aliam formam translata videatur:
loading ...