Allacci, Leone  ; Inghirami, Curzio [Hrsg.]
Leonis Allatii Animadversiones In Antiqvitatvm Etrvscarvm Fragmenta — Paris, 1640 [cicognara Nr. 2553]

Seite: 75
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/allacci1640/0087
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
A N I MADVERSIONE s; 7 s

tatibus famam,cknomen non incclebre conci-
liarcnt. Hinc ile, vel ex se; quandoque etiam ro-
gatus, nec sme spe lucri, & Familiarum stemma-
ta, .& Vrbium antiquitates, & Antistitum series,
tamquam efontedepromens,easciolis diuendi-
tabat. Etdumillius Audtoris, vt supra diximus3
volumina tamquam oracula apud vulgum lec~ti-
tantur,diuina prouidentia faclum estvvt Auto-
graphum hoc tandem aliquando in Bibliothe-
eam Vaticanam conseruandum deportaretur^ vt
riuulos ex tali fonte coniuatoscativincommo-
dius dijudicent, & comperta fraude, explodant.
Proh Deus, hominum audaciam , & inuersos
mores « quantum aperenni, contestataque vir-
tute Maiorum deprauatse voluntatis vitio dege^
neranti

XLVK Illud etiam addam, Eanc procuratam II*
terarum deformitatem, & claudicantesliteras m
characteribus, quos ille vocat Etruscos, non per-
cipi. quiaprseuidebat, legentes in non notas lite-
ras animum tamsedulonon applicaturos 5 in illis
sane sst bene considerentu r, praeter molis, & ma~-
gnitudinis differentiam nullam aliam characteris
diuersitatem agnoscas. Quod si omnia istaintcr se
bene,optimeq3 cohaeret,annon lineola illa Graeca ■
in pratfationeposita,nouitatem reiostendit^Cha^
ra&eres illUicet ad formamGrsecorum erTormati >
loading ...