Allacci, Leone  ; Inghirami, Curzio [Hrsg.]
Leonis Allatii Animadversiones In Antiqvitatvm Etrvscarvm Fragmenta — Paris, 1640 [cicognara Nr. 2553]

Seite: 100
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/allacci1640/0112
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
io © ; so&mia I s A 11 L A t II

ridiculus haberetur, si quis vel solo silentio Pliriis,
& Palimpsestum,& chartam deletitiam,& char-
tasmaiores libros Elephantinos eo jeuo in
vsu non fuisie argutaretur ? Verum itaqueestde
chartis iinteis Plinium mentionem non fecisse,
attamennon iside euidenter colligitur,-eas,scri-
bente Plinio,nondum fuiste:cui idfuitconsilium
de Plantis, & jEgyptijs potistimum sermonem
instituenti, de Papyrcplanta yEgyptia, sermo-
nem inducere 5 ideoque plantse occasione, de Pa-
pyro etiam, quse ex llla texebatur, verba fecitj
cum prius ex Varrone varias scriptionis materias
enumerasset. Hinc Papyri tantum conficiendira-
tionem,non Pergamenae,necaliarum exposuit.
LVII. In pauca conferam refponsionem. Hoc
enim ipsum,6c quod agitur, considerans, dico
non probe praedi&is rationibus, tam -firmse de
Chartis linteis dubitationi satisfieri 5 cum Plinio

enim, quide siluit reliquos etiam scriptores ac-
curatos,& quamdiligentiisimos reruminuesti-
gatores coniungere neceise est. Quare argumen-
tum ita eftbrmojDe Charta lintea altum est apud
Piiniurn, aiiosque Au&oressikntium, nec vesti-
gium illiusysquamapparet j ergo tempore Plinij
nonfuir. Nequeenimfieripotuit,vttot Aucto-
les, varijs linguis, atque in varijs.Orbis partibus,
alio, atque aho tempore scribentes, illius, cum
loading ...