Allacci, Leone  ; Inghirami, Curzio [Hrsg.]
Leonis Allatii Animadversiones In Antiqvitatvm Etrvscarvm Fragmenta — Paris, 1640 [cicognara Nr. 2553]

Seite: 122
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/allacci1640/0134
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
0£ Leonis Allatii

ditamin ^Egypto. Hinc cum varias illius spccies,
fme ex se, Tiue ex Varrone, hoc enim incertum
est, enumerastet, qux iam non vsquequaque de-
sierant,ad membranarum quoque inuentionem,
quas, supprimente Ptolemseo Chartas, Eume-
nas Pergami repererat ,gradum faeit: §c chartae
ex papyro coniiciendse modo ex speciebus exa-
cliisime propositis, contra Varronis sententiam,
multo Alexandri magni vicloria antiquiorem
Chartam, argumentis ex Historia petitis demon-
strat : & potissi mum illi argumento sunt Libri
Numse, quos fuilTe e Charta ait. Sane si Libripa-
pyracei non fuiisent, sed ex alia materia, nihil
concra Varronem inferret, qui papyrurn non an-
te Alexandritempora fuilse contendebat. Vt er-
goratio Pliniana roburhabeat, ita cfformanda
est 5 Temporibus Numasin papyro scribebatur,
ergo frustra Varro Papyrum recentiorem facit:
ckinpapyro scriptitatum fuiste satis abundede-
monstrant illius Libri in papyro descripti. Ita qui-
dem Varro ne hiscere quidem auderet: Quod si
alia Charta a papyracea fuiiset, Varro irridere
posset, ac contemnere Plinimn; dum de alia ipse,
de alia Plinius loqueretur. Illud etiamadijciam,
si Numae Libri erantexChartalintea $ & post 535
annos eifossi,miraculo fuere,quod totinfoili du-
Jauerunt annos^ quamnam admirationem exci-
loading ...