Allacci, Leone  
De Templis Graecorvm Recentioribvs , Ad Ioannem Morinum, De Narthece Ecclesiae Veteris, Ad Gasparem de Simeonibus, Nec Non De Graecorvm Hodie Qvorvndam Opinationibvs , Ad Paullum Zacchiam — Köln, 1645 [VD17 23:232303U] [Cicognara Nr. 2643<1>]

Seite: 137
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/allacci1645/0156
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
DE QVORVND. GRJECOR, QPINAT. 137

gasii, Aphthonii, Etpidiphori, & Anempodisli, laudatij]im<e Domi-
n<e wstr<e Dcipane & simper Virginis Marias, & omnium Santto-
rum j Amen. Et hx sunt aliorum ineptiaj, quibus similium mu-
liercularum incommoda serepellere existimant homines nuga-
cisfimi, & dementissimis illis mulierculis multo magis infa-
tuati.

VIII. llli semper, ut eos etiam penitius introspicias, reli-
gionemacpietateroprsese ferunt. Barbaipsislongior-,cgpillis
subnixa,& propexa in pe£tore,naius prominens,oculicavi,pal-
lor omnia occupans. macie cutis adjunfia, tapes est male com-
pa&us vestis, qua tegunt corgpra, & ventis obvius - omnes re-
verentur, omnes adorant j rewahunt se sxpisEme, ut obvio cuii-
que locum cedant, &, ut gratius beneficium succedat, capitis
quadam submissione, vel distorsione humerorum, aclionem
convestiunt. Etiamsi non vocaveris, dummodo intentius homi«-
nes intuearis, accedunt, subrident, fausta omnia deprecanturj
quodjammuko adhuc tempore, quotiescunque Deum exo*-
rant, sefecissedicunt j quod intellexerinr, pium alias homi-
nem esse, & miserorum amicum, hoc xvi homini Christiano
apprimenecessarium,cumcalamitates undique irruant. Tum
trahit, sed quasi nollet, ex intimo pedore suspirium j &, quasi
invito, iacryrnse excidunt. deinde,sublatis oculis.quaedam sub-
murrourat, & veluti spiritu plenus, & grandia meditans, celeri
pedeconvolvit se; &, si observari se, deprehenderic, in asdern
sacram, vel oratorium siitroit, fixusque muka secum agitat, &
San&os omnes, inibi depi&os,muslHatiombus conveliit.donec
felsus,ve! potius quod non sitqui videat, abscedit. Peractis his-
ce prasludiis, rurlus in scenam redit, & intimior fadus , rtirn
eundem offenderit, accurrit, ample&itur, manus deosculatur,
illius etiam &Aoylew quam emxissime petit. Vidissese, ait,ne-
scioquid, in mente, &cognovisse , quodsitargumentocertis-
simo, quantum Deo carus vivat; fada,dida illius palam ifta in-
dicare : tot pauperes, tot miseros, ab inopia & serumna, illius
munificentia , ereptos, didisuitestesessenon leves : habere
se etiam muka, quibus hominum necessitatibus succurrere pos-
sit; cautius tamen cum illisse agere , quod, cum ipse sine usia
spe prajmii id agat, illi tamen, in quos beneficium collatum est,
multo largius dent: ideoqj benignitatemsuam rnultoties clsu-

I ? «U
loading ...