Allacci, Leone  ; Fabricius, Johann Albert   [Hrsg.]
Leonis Allatii De Libris Ecclesiasticis Graecorum, Dissertationes Duae: Quarum unâ, Divinorum Officiorum potiores usitatioresque Libri percensentur: altera Triodium, Pentecostarium & Paracletice examinantur — Hamburg, 1722 [VD18 14303337]

Seite: 55
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/allacci1722/0062
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
0.5
1 cm
facsimile
τ r i o d ι υ Μ._ ni/f.i; ss

*iTl0V & λεγαν εν τώ βΐξμω s πλωτής ωαης, αΤλ" ημάς ως
νεάνιζες τω κυξίφ ασω/ν^ν, νεανΊς γ) χσα όηλονοπ κμ> η μελοποιος,
xaj άυ]ό Ίχτο εμφηνομ Βελχσα , ότι γυιιαΛΚος εΥ» το μελΧξγη-
μα, επά όυο χοράα\ η σαν εν τη ε^όάω βην πξώτην ωόην α^χσαι,
μία /4^ άνόξων ετέξα ^ γυναικών, άυ]η την των άνώρών παρωσα-
/μμ’η , ως χχ άνηξ , ως cu νεάνιζες ] άντε, Ja> κυξίω ασωι&μ.
άλλα ηόη κ, την άκροσ^γίώα χ κανόν@μ επισκεφωμεΒα , &πλψ Ί^α

s n ' J τ ^ ^ * 5 ' /* · * 1 Λ !>

/αυτήν χσαν , κμ) χτως οιπειν , η οικοξοφον ως ο παξνασος, η αι-
&υξαμβον ως οι Αίοννσχ ύμνοι, η ως τα εν\ε χεςσω κμ\ ^αλάοσ η Ζ_ων] α
Ίων Ζώων αμφίβια. W αν μόμ $ Ί£1 ξ*ώ$ιον ssiQjjs 7 α επ) 7« μ,εγαλω
σαββάτω μέλη, με'ξ@* Ιάμβχ ην η άκξοςιχις εκείνα λέγω ιάμβχ X,
πξοσ·αζ£α)ονΊε σάζ£ά]ον μέλπω μέγα, α ίαμβχΊο ημισυμε]α προείλη-
φεν η μεγάλη ‘Tpjqos. σκευή το, πξοσάββά]όν τε, Ί° β λοιπόν ημισυ 7ο9
σάββα]ον μέλπω μεγα, εν]αν3~α παρεληφ&η. επει β εάεησεν εκ]αΰηνα\

Ί<ό μέλος >e, το 7ετξαωώιον γενεάς κανόνα ολόκληξον, άναλόγως συινολο-
κληςατο) και η άκροσιχϊς, κςμ αν)) μέρας ιάμζα όλος ί'αμζος yivtjets, ώόεπ η
εχενκαι σημεξονβ ο* a‘&Qa]ov μέλπω μεγα♦ Prrefens Canon opus quidem eft
ad quintam ipfam Odern Marci Epifcopi Hidruntini, ab eaque usque ad no-
nam magni Poeta Cofm<e, fed multo ante , ut ex non [cripta traditione
discimus , mulier quadam nobilis casta, 6Γ virgo cui erat nomen Cajfite,
ejusmodi modulationis prima fuit auclrix, Canonem ipfum abfolvit,
qui vero eam fubsequuti funt melos admirati, dignum nihilominus judi- 7^
cantes muliebribus fermonibus Herois illius Co[m<e cantiones conjungerey
meios tradentes Marco , & hirmos constgnantes Propaciorum compofitio*
nem, ilii [oli commi ferunt. Et fane traditio b<ec non videtur a veritate
aberrare, neque enim hir morum literis capitalibus in acroftichide Mare tu
utitur, licet illi multum conferrent : ftatim enim illius, κυμα,τι &Λ-
λάοτης unde majus K, nec non illius , as 7^ «VI υπάτων, te su»
per aquas. Σ. quam maxime illi in acrof ichide conducunt, fed his ne-
gleliis t an quam alienis nec propriis operibus loco eorum Troparta conser ibit
a K quidem incipiens illud, κΰξΐε Βεε μχ , Domine DEus meus> ab
Σ vero illud, σύμβολα d ταφής σχ, symbola tuz sepultura:. Ex
hoc utroque manisefium eft melos htrmosque Marci non cste, eo etiam
reque probe evincitur cum dicat in primn Odahirmo .* Sed nos tanquam
juvenculae Domino cantemus* Juvencula enim cum eftet ipfa modu-
lationis artisex, £5* hoc idem ojlendere volens Canticum illud mulieris
esse, cum dua e(fentCborere apud Exodum, primam Odem canentes, una
quidem ex ma[culist altera ex seminis, ipfa masculortm $ emens , ve*
loading ...