Allacci, Leone  ; Fabricius, Johann Albert   [Hrsg.]
Leonis Allatii De Libris Ecclesiasticis Graecorum, Dissertationes Duae: Quarum unâ, Divinorum Officiorum potiores usitatioresque Libri percensentur: altera Triodium, Pentecostarium & Paracletice examinantur — Hamburg, 1722 [VD18 14303337]

Seite: 153
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/allacci1722/0160
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
0.5
1 cm
facsimile
Τ Λ I Ο D 11.

Dls.IL


VIII. O&avus error est pag. 209. a. c. 1. p. &pag. 2iy
b.c. i.p. ubi in PassioneChristi Deiparam adeo in planilu , affe-
£bbusque immoderatam dj facit, ut doloris impatiens, mo-
re vilium muliercularum , genas unguibus dilaniatas sccdaverit,
capiilos laceraverit, & peditis percutiens lacrymabiliser voces
extulerit. Qux omnia tantae mulieris fortitudine indigna siant*

Passlo namque Christi prudenter & decore dedenda est Et
quamvis, ut vaticinatus fuerat Symeon , Maria: animam dolo- 22-f
ris gladius inmorte Filii pertransierit, e) non ita tamen dolo-
re illi obcaecari debuit, ut indecora ageret., & impatienter luge-
ret. Quod etiam in aliis mulieribus a Christo reprehendam
icimus , s) Filia Hierufalem nolite flere fuper me , &c. Dolo-
rem Virginis in aerumnis , & in eo moderatum ac tempe-
ratum animum elegantisiime expresiit Michael Psellus Orat,
de Passione Domini. H dsys £ λογά μητηξ εχ,πνο το έμψυχον
α1ξί]ων αγχλμ,α , αλγίι jdss $ ύττεξ φυσιν, εκψέτηκε p d&poov, nsss
*ν ρισίν Αυ]η η πνοή , την ψυχήν /Jds τ Αυτήν μικξϊί ddv αττοΚελοι-
7τεν. η 3 εν τοίς πα.&ε<τιν το σεμνόν Απηξνηα-cLjo, α?λ’ α&μαύνΗ
, αύξανες q , ‘τενα'ζοΗ pbssj βί&ιον xcs Jucryxoov, ες-ηχ,ε Js ο μως
ακριβώς συςοαλΑσα εΑυψην, rflis προς τα $χ3·(σρ> σαυνεΰσχσα. τ ψυχής
Κ&χτεοίνανευκ 7τζος τον tjov, ars Jr,v οψιν με\ε7^μτί\αυί, το ψΰ άπω-
άυνως εχ«, ψο ο α'ξμημά ες-ι συουανευσεως. εοικε diiivjy συ7λογ'ψε<8ζ
κρυφίως X) λαν&Ανο'ν]ως. ες απόρρητες $ Αυ]η έννοιας τα. ομμαΐα ϊςα-
7θμ οίνελιτ]^σης svdoSev d ψυχής, ών jvSs πξωτα ^ετυ'χηκεν οϊοις q νυν
7ΰ%ίΑν]λόΐτοοι κακώς* χ, Ίτΰίζ συμβα/Xei αμφω προς d?&r,.\a} χ, νίκα
τοϊς βίλψοσιν. όμως j μη §αυμάΑο\ν την νεκρωσιν, η όπως μη η ζ:το
άπηζίωσεν αυψ ο ψ'ς. Verumtamen Verbi mater, animatum illud vir-
tutum exemplar , indolet quidem fupra quim dicipotes , flmulquc eo-
dem eodem tempore contabuit, fl iri tus ipfc in naribus vagatur , Id tan-
tum non vitam depofuit, retinet tamen gravitatem in aerumnis , anhe-
lat illa , sed remifle ; fuflirat, fcd intime , (d ita ut auribus non au-
diatur * Stat nihilominus concinni fe ipfam componens , & in intima-* 2is
anima mentem dirigens , neque ad filium afpdlum erigit, neque oculos
alio avertit: illud enim ingentem dclorem, hoc facium non approbare indicat.
Fidetur etiam inter fenefuoquid occulte latenter flmeditari, oculi fquident
illius in cogitationes^ qu£ verbis explicari nonpojfunt, desiguntur , eum ani-

(Uuu) ma

d) Facile apparet Allatium rigidi censoris more conquirere & erroribus adseribere , quae

ii voluilietfacileexcusare veisirrilibus exemplis EcclesiK Romana: celebratissnnorum
icriptorum tueri potuisset.

e) Luc.il.3y, f) Luc.XXIIl.2g,
loading ...