Riegger, Joseph Anton Stephan von [Hrsg.]
Amoenitates literariae Friburgenses — 2.1776 [VD18 90369912]

Seite: w
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/amoenitates_literariae_friburgenses1776/0272
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
0.5
1 cm
facsimile
ADDENDA ET EMENDANDA.

„ siae princeps tantopere suae pietati communicari festina-
)t uisset. Cum librum intueor: en video de zelo fidei ac
,, fer7tore veteru'm principum Germanorum , plurima leßu
„ digna commemorari , nec passus sum diutius libellum
,, latere: sed exemplar ab eo transcriptum , qui primus le-
„ geret : vix te digniorem fore quemquam iudicaui; quia
„ nobilis, & virtuti deditus , quia in me benignus semper
„ & humanus , quia litteras optimas diligis , ad quarum
„ feruidam lestionem te frater,pientistimus antilles iam du-
,, dum accendit: quia relligionem & eccleiiam obseruas :
„ quia in tuo ipsius dominio ecclesiasticos habes, quibus be-
,, nefacias: quia principum maximorum consiiio saepe soles
„ interesse : & eis perl'uadere potes , vt quoad religionem
,, Deique ministros, veterum principum Germanorum prae-
,, clara veftigia sequantur. PeiTuadebis itaque, vt non solum
Sy sint deuoti in Deum, & pii in clerum , sed etiam vt foe-
„ dus cum vicinis principibus percutiant & pacem seruent.
,, In exterorum autem & alterius gentis amicitia ne plus
„ aequo confidant, vt liberos suos doctrinis & linguae La-
„ tinae tradant: vt scholasticorum gymnasia diligant, fo-
,, ueant, amplisicent, vt coenobitarum resormationem coe-
,, ptam defendant: vt imperatorem recoguoscant: nec sum-
,, mi pontisicis mandata obliinatidime recusent , nec facile
,, credant : neminem, vt cuicunque nubat, cogant: fidem
,, publicam illaesam seruent: defensionem, qua Dei ministri
,, & alii quicunque nituntur, non facile resignent, autase
,, reiiciant, testamenta & vltimas quorumlibet voluntates
,, nequaquam violent: nec vlli principum sine iustis & ne-
,, cessariis causis bellum inferant: nec in terris suis rapto-
,, res secure vagari posse permittant. Nam praedones in.
,, terra principis contra quemcunque vagari posse : neque
„ ratio, neque subditorum quies , neque gloriae propriae
,, maiestas , sed neque Cliristiana religio pateretur. Laus
„ haec vnaest, & maxima principis claritas ; si raptores
„ & piratas ita coerceat, vt omnes aduenae tuto se terras
„ eius peragrare prosse glorientur. Persuadebis denique, ne
,, circa Deum ac religionem negligentiores existant : ne
,, Dei ministros lpolient aut spoliari sinant: ne quod ec-
„ clesiasticis viris a veteribus illis principibus pie dona-
„ tum est , ipsi non solum non augeant , sed nec temere
„ contra Deum , iustitiam , aequitatem , gloriam propriam
„ diripiant quidem. Nam & sanstissimus ille Guilhehnus
„ Parisienßs antiftes, blasphemos & iniurios in iplam quo-
„ que Christi matrem eos principes esse putat : qui vel
tJ Dei ministros iniuriis afficiunt, vel loca Deo & Sanstis
loading ...