Riegger, Joseph Anton Stephan von [Hrsg.]
Amoenitates literariae Friburgenses — 3.1776 [VD18 90369912]

Seite: 576
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/amoenitates_literariae_friburgenses1776a/0182
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
0.5
1 cm
facsimile
57Ö DE I AC, WIMPHKLINGO,

Dat manus, ridet, recreatque me si am.

Lilia marcent.

Coniugis totum sindet exhibere.

Munus , at fruftra. Silicem quis optet
Vt niueni aut ceram fluidam refolui ?

Lilia marcent.

Mox amor Galli bonus & pudicus
Carneo vi Uns , vicioque virtus
Vitta, languefiunt, cecidere , lugent.

Lilia marcent.

Sponfa , que cordi fuit, & placebat,

Dispticet: coniunx foceri placet nunc.

Magne cur princeps adeo vacillas ?

Lilia marcent.

Dic mihi caufam fubite repulsi :

Cur tuam [pernens aliena praefers ? b)

Sic volo , dices: fatis ess potejfe.

Lilia marcent.

Dic: vbi regis decor, aut honestas ?

Dic : vbi 'verum c) , pudor , & cor altum ?

Dic : vbi virtus, animusque conssans ?

Lilia marcent.

Responfio roberti gagvini oratoris regis Franciae
ad magistrum iacobvm de Schletzstat. d)

Lilia srondefiunt, fentperque virore recenti
Ethera per fummum candidiora volant.

Illa nec insurgens aquilo , non Eurus aduret, e)

Fortis f) erit Zephyrus, aura benigna, Deus.

Quin

b) Cur tuam spernis, alienam amasti ?

c) Verus.

d) Roberti Gaguini Franc. Regis oratoris Elegiacum ad Ja-
cobunt Wimphelingum Sletstadensem.

e) Nec chorus adurent.

f) Fomes. It,
loading ...