Andronicus <II., Imperium Byzantinum, Imperator>   [Hrsg.]; Meibom, Heinrich   [Hrsg.]; Thülemeyer, Heinrich Günther von   [Hrsg.]
Andronici Ejusdem nominis Secundi Imperatoris Constantinopolitani Avrea Bvlla: Data Anno Chr. 1330 Henrico Henrici Mirabilis Filio, Alberti Magni Nepoti, Dvci Brvnsvicensi Regiones Orientis perlustranti — [S.l.], 1687 [VD17 16:732884S]

Seite: 99
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/andronicus1687/0019
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
0.5
1 cm
facsimile
(

] 99 [

Sigillum, live ipsa bulla aurea, cujus ab utra-
que parte figuram reprsesentamus, scrico violacei
coloris ligamento, literis ipsis in membrana rudi
scriptura exaratis, adstringitur, ER autem ex au-
ro, non Pannonico, sed Rhenano, fabrefactum
ex duabus laminis tenuillimis ita conferruminatis,
ut in medio leniter extuberantes cavitatem effi-
ciant, per quam filamenta deorsiim versiis transe-
untia,subtus se in nodulum colligunt.

De titulo AetrTTori/, qui Andronico in sigillo
tribuitur, sciendum, generaliter pertinuisse ad i-
psum Augustum, quique ab eo proximi, sive na-
turi tales ellent per sanguinis necessitudinem, si-
ve inilitutione. Specialiter ejus erat proprius,
qui secundus a majefiate Imperatorii, quem re-
centiores aliqui se/3*rov appellarunt : Nadabus
Agmonius (ft+t) Notis in Curopalatem. Anim-
advertas autem geminum <rtya\sxct scriptionis insi-
gillo: primum est, quod in ultima syllaba vocis
AEsnoTHs pro H usurpaturl, alterum quod iiaaeo-
Aoros scribitur pro nAAAioAoros. H afflentis CL
Meibomim.

N 2

HENR.
loading ...