Arbanitopoulos, Apostolos S.  
Graptai stēlai Dēmētriados-Pagasōn — Athen, 1928

Seite: 147
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/arbanitopoulos1928/0154
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
β). Ή στήλη της Ήδίστης

14?

β'—) Ή στήλη της Ήδίστης.

(Πίν«| II καϊ εϊκΓον 170• 171" 172• 173 και έν τχ\ Άρχαιολ. Έφημ. τοΰ 1908 πίν. 1).

Της Α' αιθούσης τον Μουσείου Βόλου αριθ. 1. —
"Υψος 0.73, πλάτος 0.536, πάχος 0.137, της δε
εικόνος ϋψος 0.50, πλάτος άνωτάτω 0.39, κατωτάτω
0.38. Το άνω ήμισυ αυτής ευρέθη τω 1907 έν τω
διακένω της Νοτιάς πλευράς τοΰ Α' πύργου άντεστραμ-
μένον, ου μακράν της προηγουμένης στήλης, το δε κάτω
ήμισυ ευρέθη τω 1909 έν τοις θεμελίοις τοΰ υποκειμέ-
νου τω πύργω τούτω, κατά τους πρόποδας τοΰ λόφου
προς την παραλίαν, παλαιού Τουρκικού οικοδομήματος
παρά τά Καλύβια Αλυκών, δπερ έκαλέΐτο «κονάκι
τοΰ Σουλεϊμάν». Περιγράφεται έν τοις Θεσσαλ. Μνη-
μείοις σελ. 97-104 και 215-219.

Στήλη της Ήδίστης εκ μαρμάρου λευκοφαίου, εκ δύο
μεγάλων τμημάτων συγκολληθεϊσα ακέραιος, πλ,ήν μικρών
αποσχίσεων καί τίνων αποκοπών κάτω έ'ληγεν εις γόμφον,
δστις άπεκόπη μετά τοΰ πλείστου τοΰ εκατέρωθεν εξέχοντος
πλαισίου. Έποιήθη, ως ή προηγουμένη, έν εϊδει ναΐσκου: αί
παραστάδες εΐναι δμοιαι, άλλ' ό θριγκός απλούστερος, άνω-

τάτω δε ύπάρχουσι τρεις άνθεμωτα! όρθοκέραμοι έν εϊδει
ακρωτηρίων αί άρχιτεκτανικαί λεπτομέρειαι ειχον άρχη-
θεν άποδοθή και ένισχυθή δια βαφών, ων διετηρήθησαν
πολλά ϊχνη• ήσαν δε αύται μετά τέχνης βεβαμμέναι.

Φέρει δε κάτω υπέρ τον γόμφον μεταξύ τών παραστά-
δων έ?ιαφρόν βάθυσμα όρθογώνιον ύψους 0.10, πλάτους
0.375, έν εϊδει πινακίδος, έφ' ού έχαράχθη άβαθώς και
επιμελώς έξάστιχον έλεγεΐον κατά στίχον τά γράμματα δια.
τηροΰσιν έ'τι ίκανόν της μέλαινης αυτών βαφής• ύψος αυ-
τών 0.006-0.011, διάστιχον 0.008-0.014:

Αυπρόν έφ' Ήδίστηι Μοΐραι τότε νήμα άπ' ατράκτων

κλώααν, δτε ώδΐνος νύμφη άπηντίασεν
σχετλίη! Ού γάρ έμελλε το νήπιον άνκαλιεϊσθαι,
μαστώι τε άρδεύσειν χείλος έοΐο βρέφους.
5 "Εν γάρ έσεΐδε φάος και άπήγαγεν εις έ'να τύμβον
τους δισαούς, άκρίτως τοΖσδε μολοΰσα, Τύχη.

Το ποίημα τούτο εΐναι προφανώς εν τών άριστουργη-

Είκών 172. — Ή στήλη της Ήδίστης, έκ φωτογραφίας τοΰ 1912, ψεκαζομένη κανονικώς από τοΰ 1909-1911,

προ της επεμβάσεως τοΰ 'ΌΘ. 'Ρουσοπούλου.
loading ...