Instytut Historii Sztuki <Posen>   [Hrsg.]
Artium Quaestiones — 18.2007

Seite: 60
DOI Heft: DOI Artikel: DOI Seite: Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/artium_quaestiones2007/0062
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen Nutzung / Bestellung
0.5
1 cm
facsimile
60

MICHAŁ HAAKE

z 1620 r. z Worcester Art Museum; dwie wersje PonioPnua śni. Mateusza
Hendricka Terbrugghena (ii. 13, 14), PoŁco&mie Poi. Piotra Domenichino
z kościoła S. Andrea dełla Vałle w Rzymie, Zaparcie się śm Piotra The-
odoora Rombouts - chodzi o postać św. Piotra (ił. 15)]. Ujednoznacznie-
nie takie może bowiem świadczyć zarówno o tym, że sens nowego ujęcia
jest zgodny ze znaczeniem przypisywanym gestowi brodacza, jak też
o dokonaniu jego korekty (niekiedy wywołanej odmiennym tematem).


14. Hendrick Terbrugghen, PoMJO&Mte śuj. Le Havre, Musee

Jeśłi wobec obrazów, które jako Mateusza ukazują postać będącą
odpowiednikiem brodacza, można wysunąć zastrzeżenie, że fakt ten nie
dowodzi, że na obrazie Caravaggia brodacz jest Mateuszem, to analo-
giczną wątpliwość można zgłosić pod adresem tych dzieł, nawiązujących
do Pooioiaaia Caravaggia, które sugerują, że to młodzieniec został ziden-
tyfikowany z apostołem. Właściwy zamysł Caravaggia, zdaniem Pratera
(identyfikującego Mateusza z młodzieńcem), ukazywać ma wspomniane
już Ponjo&i/nc śm MaAasza Jana van Bijlerta, na którym Chrystus
i Mateusz usytuowani są po przeciwnych stronach obrazu (ił. 16). Obraz
ten można traktować jednak także jako krytykę niejednoznaczności ob-
razu Caravaggia. Wyobrażenie Mateusza jako starszego mężczyzny może
loading ...