Instytut Historii Sztuki <Posen>   [Hrsg.]
Artium Quaestiones — 18.2007

Seite: 103
DOI Heft: DOI Artikel: DOI Seite: Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/artium_quaestiones2007/0105
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen Nutzung / Bestellung
0.5
1 cm
facsimile
POWOŁANIE ŚW. AIAPEUSZA CARAYAGGLA. STUDIUM Z HERMENEUTYKI OBRAZU

103


brodatej postaci króla, siedzącej pośrodku, na wprost widza. Król po-
chyla się w stronę królowej - podobnie jak brodacz pochyla się w stronę
młodzieńca na obrazie Caravaggia. Z kolei gest, który wykonuje, jawi się
jako lustrzane odbicie gestu brodacza.

38. Aman-a Michała Anioła - stan po odwróceniu komputerowym grupy siedzącej
przy stołe

Lustrzane odbicie dłoni brodacza w stosunku do dłoni króla pozwala
spojrzeć na dzieło Michała Anioła ze względu na skutek, jaki odwrócenie
to przyniosłoby jemu samemu. W wyniku takiego odwrócenia powstaje
mianowicie sytuacja, którą przynajmniej w dwóch aspektach można po-
równywać z konstrukcją PoŁuo&mia (ił. 38). Gdyby grupę siedzącą przy
stołe ujrzeć w lustrzanym odbiciu, wówczas - po pierwsze - gest króla
stanowiłby podjęcie kierunku wskazania rąk Jonasza. Wzajemna relacja
dłoni Chrystusa, św. Piotra i brodacza mogłaby być uznana za zreduko-
wany co do liczby postaci wariant kompozycji Michała Anioła. Z kompo-
zycji tej zostałby podjęty problem zdwojonego gestu (wykonywany przez
Jonasza oraz przez Aswerusa leżącego na łożu i postać przechodzącą
przez drzwi) oraz odwrócony gest Aswerusa siedzącego przy stole. Po
drugie, kompozycję Lesku zamykałaby wówczas od lewej strony - tak
jak pochylony młodzieniec w obrazie Caravaggia - postać prezentująca
się wyraźnie jako ta, która broni się przed wskazaniem, odwraca się,
odmawia poddania mu się. W jej fizjonomii można też poza tym zasadnie
upatrywać wzoru dla rysów młodzieńca w PoŁUoPmiM.
loading ...