Instytut Historii Sztuki <Posen> [Hrsg.]
Artium Quaestiones — 18.2007

Seite: 235
DOI Heft: DOI Artikel: DOI Seite: Zitierlink: 
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/artium_quaestiones2007/0237
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen Nutzung / Bestellung
0.5
1 cm
facsimile
RECEPCJA WSPÓŁCZESNEJ SZTUKI POLSKIEJ W NIEMCZECH PO 1989 ROKU

235

znajomiony. Po raz kolejny okazało się, że prace współczesne były pro-
blematyczne i trudne w odbiorze. Sztuka młodej generacji artystów
z Europy Środkowo-Wschodniej była zbyt efemeryczna^?. W odbiorze
prac pomocna była metoda zestawienia np. z artystami niemieckimi, jak
w przypadku pracy Tadeusza Kantora i Ernesta Wilhelma Naya, czy An-
drzeja Wróblewskiego i Fritza Cremera, która ułatwiała widzom umiej-
scowienie nieznanych prac. Jak podaje Lorę Ditzen w artykule opubli-
kowanym 6 grudnia 1994 na łamach „Siiddeutsche Zeitung"^, słowo
„schón" lub wzmocnione „sehr schón", które jest najpowszechniejszym
wyrazem niemieckiego zachwytu i jednocześnie nie zawiera żadnej in-
formacji, było najczęściej stosowanym określeniem w ocenie wystawy
przez odwiedzających. Jak słusznie zauważa autorka artykułu, taka
ocena ukryć miała bezsilność odbiorców wobec powojennej sztuki Europy
Wschodniej, która przez wielu uważana była po prostu za sztukę socjali-
stycznego realizmu.
W uzupełnieniu do wystawy „Rysa w przestrzeni", młode pokolenie
polskich artystów gościło jesienią w dniach 19 października - 8 listopada
w berlińskim Kunstlerhaus Bethanien, prezentując swoje dokonania pod
wspólnym hasłem: „New Es for New Years"^. Tytuł wystawy tłumaczyć
można jako „Nowa sztuka na nowe czasy" lub „Nowe ja na nowe czasy",
a także „Nowe spojrzenie na nowe czasy", jak proponuje kurator wysta-
wy Piotr Rypson, wskazując na świeże spojrzenie i podejmowane próby
definiowania własnej tożsamości przez Grzegorza Szwiertnię, Piotra
Jarosa, Martę Deskur, Adama Garnka, Hannę Łuczak, Roberta Rumasa,
Romana Stańczaka, Marka Kijewskiego, Zbigniewa Filonika, Zbigniewa
Liberę i Martę Przyjemską. Artyści ci reprezentowali najbardziej istotne
rozwiązania i strategie we współczesnej sztuce polskiej. Poruszane przez
nich tematy dotyczyły sztuki podejmującej próbę przedefiniowania swo-
ich celów i zadań w nowej rzeczywistości, problemów społeczno-kulturo-
wych, wizualno-estetycznych i społecznych zmian po 1989 roku i ich
konsekwencji dla sztuki. Niemiecka prasa podjęła próbę oceny wystawy
przez pryzmat polskiej sytuacji społecznej i politycznej. Społeczeństwo
polskie znajdowało się wówczas w przełomowym momencie. Po trauma-
tycznym wieloletnim doświadczeniu podległości wobec Związku Radziec-
kiego, nastąpił rygorystyczny zwrot w stronę Europy Zachodniej, w któ-

2? R.H. Wiegenstein, op. cit., s. 95.
28 L. Ditzen, .ShddeidscAe Zei/Mng, 6. Dezember 1994, (w: ) ibidem, s. 112.
29 Wystawa odbyła się w ramach Festiwalu Polskiej Kultury pt. „grenzenlos War-
schau-Berlin. Projekt zrealizowany został przez Senat miasta Berlina we współpra-
cy z Wydziałem Kultury Zarządu Warszawy i stanowił część projektu „grenzenlos",
który powstał przy współpracy ze stolicami krajów postkomunistycznych, sąsiadujących
z Niemcami.
90 T. Voigt, Po/niscAe der 90er JaAre, „Zitty", nr 22/1995, s. 41.
loading ...