Instytut Historii Sztuki <Posen> [Hrsg.]
Artium Quaestiones — 18.2007

Seite: 314
DOI Heft: DOI Artikel: DOI Seite: Zitierlink: 
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/artium_quaestiones2007/0316
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen Nutzung / Bestellung
0.5
1 cm
facsimile
314

HAL FOSTER

kryzys prawa ojca, które zabezpiecza porządek społeczny^. W zarysowa-
nych tutaj kategoriach wizuałności, implikuje to także kryzys obrazu-
-ekranu - i niektórzy artyści rzeczywiście go atakują, podczas gdy inni,
zakładając, że jest on już rozerwany, sondują to, co za nim, w poszuki-
waniu obscenicznego obiektu-spojrzenia Realnego. Tymczasem - ujmując
to w kategoriach ud/echt - inni artyści nadal eksplorują represję ciała
matki, rozumianą jako podstawa porządku Symbolicznego; to znaczy
eksploatują zakłócające skutki, jakie niosą ze sobą materialne i/lub me-
taforyczne pozostałości/przypomnienia [rem/ajindersl ciała matki.
Tutaj największej wagi jest stan zarówno obrazu-ekranu, jak i po-
rządku Symbolicznego; zależy od niego wartość danej odmiany urh
Jeżeli uważa się go za nienaruszony, to atak na obraz-ekran może za-
chowywać wartość transgresywną. Jeśli jednak uważa się, że został ro-
zerwany, taka transgresja może być bezcelowa - i tym samym tradycyj-
ne powołanie awangardy dobiega swego kresu. Istnieje jednak także
trzecia opcja, polegająca na przeformułowaniu tego powołania, na 7to-
uąwt prze77ryś/e7UM 2ha77sg7'es/'z' - 7zże yh^o pę/Dkęcża /rzzpJMrgj spozoohozuu-
7zego przez /Łerozcz7?.ę Gura7?,pcmhę zm zezcTzązhz poziząh/zzz sy7775o/żcznego,
a/e pę^zkęcm //rac^Mrej zuzzmczozzego przez azeazzpcmhę zreumąfrz
zTpo po7'ząh/zM'5k W tej perspektywie celem awangardy przestaje być ab-
solutne zerwanie z tym porządkiem (ten stary sen rozwiał się), ale uka-
zanie go w stanie kryzysu, rejestrowanie miejsc nie tylko załamania
[breakhozrzz], ale i przełamywania Ibreak^ArozzpAl, nowych możliwości,
które taki kryzys może otworzyć.
Jednak w większości aćpecć uzJ wykazywała tendencję do pójścia
w pozostałych dwóch kierunkach. Jak już sugerowałem, pierwszy polega
na identyfikacji z adyec^ezzp na zbliżeniu się jakoś do niego - na sondo-
waniu rany traurny, dotknięciu obscenicznego obiektu-spojrzenia Real-
nego. Drugi polega na przedstawieniu stanu ud/ecćńm w celu sprowoko-
wania jej operacji - na uchwyceniu adjechozz w akcie, na nadaniu jej
refleksyjności, a nawet uczynieniu odpychającą zgodnie z jej własnymi
regułami. Jednak ta mimesis może również na nowo potwierdzać daną
aćpechoTL. Właśnie tak jak tradycyjni transgresywni surrealiści domagali
55 Jednak co wtedy, gdy go nie zabezpiecza? Pojęcie hegemonii sugeruje, że on jest
zawsze zagrożony. Pod tym względem idea porządku Symbolicznego może projektować
stabilność, której nie posiada porządek społeczny.
56 Radykalna sztuka i teoria często celebrują przegrane postaci (zwłaszcza męskie)
jako transgresywne wobec porządku Symbolicznego, ale ta awangardowa logika zakłada
(afirmuje?) stabilny porządek, na tle którego postaci te są sytuowane. W My Chan Priao/e
Ger7?^auy.- Donie/ Pan/ PcArebe/^s Recre/ Ris/ory o/ MoPernPy (Princeton: Princeton
University Press, 1996) Erie Santner oferuje świetne nowe przemyślenie tej logiki: sytu-
uje transgresję Łnenjną/rz porządku symbolicznego, w punkcie wewnętrznego kryzysu,
który definiuje jako „symboliczny autorytet w stanie wyjątkowym".
loading ...