Instytut Historii Sztuki <Posen> [Hrsg.]
Artium Quaestiones — 21.2010

Seite: 56
DOI Heft: DOI Artikel: DOI Seite: Zitierlink: 
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/artium_quaestiones2010/0058
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen Nutzung / Bestellung
0.5
1 cm
facsimile
56

ADAM SOĆKO

należał do Marcina^. Tak się jednak nie stało. W tym kontekście jeszcze
bardziej wymownym jest fakt, że prawa do lubelskiego spadku po Ewie
z Podłęża, w 1617 roku manifestowali tylko dwaj synowie Jana - Adam
starosta brański oraz Prokop Leśniowolscy. Marcina nawet nie wspo-
mniano. Adam zmarł wkrótce bezpotomnie przed kwietniem 1622 roku,
wcześniej zaś jego majątek został skonfiskowany za niestawienie się na
wyprawę chocimską. Przejęte dobra zostały przekazane Stanisławowi
Lasockiemu, przyrodniemu bratu Adama^. Również śmierć Marcina Le-
śniowolskiego w 1628 roku nie miała chyba żadnego znaczenia dla dzie-
jów pałacu. W każdym razie wiadomo, że w połowie XVII wieku właści-
cielem dworu w Lublinie był Prokop Leśniowolski. Budynek jeszcze
osiem lat po jego śmierci określany był jako dwór wojewody podlaskie-
go^. Niewątpliwie to właśnie ten dwór (pałac) Prokopa naszkicował na
swym planie Karol Bekiewicz około 1649 roku.
Znamienne, że Prokop Leśniowolski, dziedzic Przedworzyc i Przeko-
pu, przejął po matce także dobra kłoczewskie^i. Wygląda więc na to, że
Prokop, na podobnej zasadzie jak Kłoczew, przejął także lubelski pałac.
Po śmierci brata Adama w 1622 roku otrzymał starostwo brańskie,
w 1641 roku został kasztelanem, a w 1649 wojewodą podlaskim. W roku
1643 jego majątek powiększyły także dobra odziedziczone po śmierci Ja-
na, brata stryjecznego. Prokop zmarł w 1653 roku. Był dwukrotnie żona-
ty. Jego pierwszą żoną była Barbara z Oleśnik, z którą miał córkę Dorotę
wydaną za Stanisława Firleja kasztelana lubelskiego oraz syna Jana
48 Rostworowscy faktycznie przejęli majętności (przynajmniej niektóre) po Marcinie
Leśniowolskim - zob.: W. Tatarkiewicz, Opo/e i AAńęczóaj - JLerńai i AVx, BHS, R. 18,
1956, nr 2, s.250 (Nałęczów). O małżeństwie Anny i Wawrzyńca - zob.: E. Rostworowski,
Ttosń/JorotosAi JaceA LaAasz, A. 7Va7ęcz, (w:) PSB, t. 32, Wrocław-Warszawa-Kraków
1989-1991, s. 194. W 1678 roku Bochotnica (Nałęczów), Cynków, Chruszczów i część
w Strzelcach należały do Łukasza (Jacka Łukasza) Rostworowskiego - A. Pawiński, PoA
sAa WW nńeAM poń aAzgAńew geograficzno-Ais7orycz7ry7% opisana, t. 3, AfatopoisAa, War-
szawa 1886 (Źródła dziejowe, t. 15), s. 7a.
49 A. Boniecki, op. cit., t. 13, Warszawa 1909, s. 395, t. 14, Warszawa 1911, s. 125-126.
50 W 1655 i w 1661 wzmiankowano dwór Prokopa Leśniowolskiego przy ulicy Panny
Marii w Lublinie (użyto określenia cnria - w ten sposób oznaczano wszelkie siedziby szla-
checkie, nie różnicując nazewnictwa w odniesieniu do ich formalnego charakteru).
Wzmianki z całą pewnością dotyczą dzisiejszego pałacu Parysów, co wynika z topografii
opisu dworów szlacheckich w mieście w toku lustracji z 1661. W tej kwestii, jak i w spra-
wie uzyskanych godności Prokopa zob.: LMS^rac/ń Łooieojódzinja inbeisAiego 7667, wyd.
H. Oprawko i K. Schuster, Warszawa 1962, s. 125, przyp. 414, s. 189.
54 Ten stan poświadcza rozpoczęcie budowy murowanego kościoła w Kłoczewie z ini-
cjatywy Prokopa Leśniowolskiego w latach 1643-1655 - zob.: E. Gieysztor, Tćościeiny ze-
spóć TĆToczeMne..., s. 230, gdzie też cytowany jest zapis zdradzający skłonności Prokopa
do projektowania architektury kościoła: „według bnoentyi MniarsAie/ i zńania Pnci Pana
Starosty, Prokopa Leśniowolskiego.... zaczęto wznosić...".
loading ...