Instytut Historii Sztuki <Posen>   [Hrsg.]
Artium Quaestiones — 21.2010

Seite: 126
DOI Heft: DOI Artikel: DOI Seite: Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/artium_quaestiones2010/0128
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen Nutzung / Bestellung
0.5
1 cm
facsimile
126

FILIP LIPIŃSKI


Wątek odbioru polegający na stworzeniu ścieżki dostępu do obrazu
Hoppera, którą to podążać może widz w międzyobrazowej lekturze, ba-
lansując pomiędzy obrazem aktualnie percypowanym i przypomnianym/
wyobrażonym, staje się bardziej klarowny w OiscaMK dc m/h (2002-2006)
(il. 11) - multimedialnej instalacji francuskiego, pracującego w Nowym
Jorku artysty Jean-Marca Gauthiera^^s. Komputerowo wykreowana
przestrzeń, swobodnie nawiązująca do relacji przestrzennych w
bmc/z ?mcy, zaprojektowana została jako dwie zbiegające się po kątem


11. J.-M. Gauthier OiscMR d/md (2006); repr. dzięki uprzejmości artysty
prostym ulice, których naroże stanowi bar^ss. Ich pierzeje składają się
między innymi z kilkakrotnie powtórzonej elewacji znanej z Wczes/i,ego
/hedzie/nepu porcm^n, przez co zaznaczone zostało rozpoznanie jego śla-
du w późniejszym płótnie. Po tym stosunkowo niewielkim obszarze zbie-
gu dwóch ulic poruszają się animowane postaci, których ruch można
kontrolować za pomocą klawiatury, joysticka albo innego urządzenia
sterującego^. Pojawiający się na ekranie widok wirtualnej przestrzeni
i3S Informacje i wizualizacje dostępne na stronie Gauthiera: http://www.tinkering.
net/nyscene.html (dostęp: 11.01.2010); część informacji pochodzi z prywatnej rozmowy
z artystą w grudniu 2007 r.
139 Na temat wirtualnych rzeczywistości i nowych mediów zob. L. Manovich, JgzyA
nomycA mcdmic, Warszawa 2006, s. 365-410.
140 Manovich twierdzi, iż „nawigowalność" możemy uznać za kluczową cechę wirtual-
nych rzeczywistości. Ibidem, s. 384.
loading ...