Instytut Historii Sztuki <Posen> [Editor]
Artium Quaestiones — 10.2000

Page: 204
DOI issue: DOI article: DOI Page: Citation link: 
https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/artium_quaestiones2000/0206
License: Free access  - all rights reserved Use / Order
0.5
1 cm
facsimile
204

MICHAt HAAKE

aktywnosci materii nie tyle na scianie, co zamiast niej. Tarasewicz
ponadto wprowadza u dolu czarny, najszerszy pas, ktôry niczym prôg, to
co powyzej cofa w percepcji poza „rzeczywistg” pionowg piaszczyznp, poza
granice kubicznego wnptrza, dodajmy, co jest tu dodatkowg zaletg
wzmacniajgcg efekt, niewielkiej galerii.

Realizacja z Foksalu doprowadza do kresu mozliwosc wyzyskania za-
stanych struktur przestrzennych. Niemozliwa do przezwycipzenia okaza-
ia sip naturalnosc sciany budynku - stanowiia ona wpisang „od zawsze”
przeciwwagp dla sztucznosci przedsipwzipcia. Pôzniejsze prace tworzg
aranzacje z wstawionych w przestrzen kurtyn albo fïlarôw - konstrukcje
ostentacyjnie teatralne i sztuczne. Zdajg sip potpgowac nieuchronnosc
konfrontacji widza z materig i kolorem. Sgdzp, ze powodzenie tych prôb
autonomizacji wartosci malarskich - wartosci znaczonego, wazy sip jed-
nak w zaleznosci od tego, jak dalece przestrzen widza zostaje zdominowa-
na i zawïaszczona przez strukturp instalacji. Wipksze jest tam, gdzie
„osaczanie” przeprowadzone jest niejako nie „do konca”, a sposôb ukaza-
nia materii nie zostaje caîkowicie wprzpgnipty w konstruowanie relacji
przestrzennych, gdzie jakby malarstwo siig tego, czym jest, wycofywaio
sip z roli „agresora”. Cecha ta, w kontekscie wyrazonej przez artystp in-
tencji usadowienia widza w malarstwie, staje sip bardziej przekonywajg-
ca niz postulat fizycznego, czy cielesnego, jak sugeruje krytyk - doswiad-
czenia. Ujawnia sip jakby na marginesie ekspansywnego i totalnego
charakteru struktur przestrzennych. W poszukiwaniu tak okreslonego
napipcia szukalbym tropôw wrazliwosci artystycznej Tarasewicza, pozo-
stawiajgc w zawieszeniu nasuwajgce sip, ale zbyt ogôlne porôwnania
z enviroment.

Formp fïlarôw nadal artysta pracy z CSW w Warszawie powstalej w
maju 1997 (il. 18). Regularnie rozmieszczone, wstawione w niewielkie po-
mieszczenie fïlary pokryte zostaly zôltofïoletowymi pasami. Wgska prze-
strzen mipdzy fïlarami otwiera sip w przeswitach na neutralng biaig
scianp obwodowg. Strukura pozostaje w duzej bliskosci widza, ale pozwa-
la zarazem na swobodne mipdzy nimi spacerowanie. Kierunek ruchu, po-
dejmowany jednoczesnie przez kilka zakrptôw i przejsc z trudem moze
byc ustalony. Powoduje to, ze oglgd ulega silnej fragmentaryzacji. Rôw-
noczesnie ukiad pasôw zdaje sip byc obojptny wobec rozczlonkowania
przestrzeni. W kazdym fragmencie jawi sip jako calosciowy, dostarcza
niejako wszystkich danych o sobie. Efekt taki spowodowany jest tym, ze
pasy sg bardzo drobne i wgskie, co daje wrazenie „braku” proporcji i od-
powiedniosci wzoru w stosunku do monumentalnej formy fïlarôw. Zara-
zem kolorystyka pasôw, dwôch barw sobie niezbpdnych, by tworzyc ca-
losc, staje sip podstawowa dla wizualnej percepcji dziela, nadrzpdna
wzglpdem podzialôw przestrzennych. Konstrukcja fïlarowa - to, co z po-
loading ...